ثبت برند - ثبت برند لاتین
صفحه نخست         تماس با مدیر         پست الکترونیک        RSS         ATOM
 
 
سه شنبه 20 اسفند 1398 :: نویسنده : سامان حسنی
 
از زمان های بسیار قدیم، افراد بشر با جمع کردن سرمایه و تلاش خود با سرمایه و تلاش دیگران به منظور رسیدن به بازدهی اقتصادی بیشتر آشنا بوده اند . در آن زمان شرکت بیشتر جنبه خانوادگی و اعتماد به یکدیگر را داشته و حوزه عمل آن ها محدود بوده است.


در خصوص پیشینه تاریخی شرکت ها، و این که اول بار در چه کشوری و چه زمانی تشکیل شده اند تاریخ دقیقی وجود ندارد. اما آن چه مسلم است، از دیرباز کسانی که با تجارت آشنا شده اند، مشارکت را نیز مدنظر قرار داده، به تاسیس شرکت اقدام نموده اند. در تمدن بابل، حمورابی ششمین پادشاه آن سرزمین در سال های 2067- 2025 قبل از میلاد، دستور گردآوری و تدوین قوانینی موسوم به مجمع القوانین حمورابی را صادر کرده و در آن به موضوع شرکت ها و تنظیم قراردادها پرداخته است. چینی ها از 4500 سال قبل از تولد مسیح با امر بیمه و در نتیجه، مشارکت در جبران خسارت و تشکیل شرکت هایی بدین منظور آشنا بوده اند. در ایران با وجود آن که قانون مدنی ایران پس از قانون تجارت، یعنی در سال 1313 شمسی به تصویب رسیده است ، در مبحث شرکت ها به مقررات قانون تجارت در خصوص شرکت های تجاری اشاره ای نکرده است. نخستین قانون تجاری که در آن از شرکت های تجاری صحبت شده، قانون 25 دلو 1303 است. بعد از آن قوانین 12 فروردین و 12 خرداد 1304 شمسی به تصویب رسید. در تاریخ 11/ 3/ 1310 قانون ثبت شرکت ها به تصویب رسید که پاره ای از موادش در تاریخ 30/ 12/ 1362 اصلاح گردید.
اما قانونی که برای نخستین بار در خصوص شرکت های تجاری وضع شد، قانون تجارت مصوب 13/ 2/ 1311 است، که از آن زمان تاکنون حقوق تجارت ایران است . این قانون که اساس قانون تجارت را تشکیل می دهد ، شامل مطالب ذیل است :
تجار و معاملات تجاری ، دفاتر تجاری، دفتر ثبت تجاری، شرکت های تجاری ، بروات تجاری و چک، دلالی ، حق العمل کاری ، قرارداد حمل و نقل ، قائم مقام تجاری و سایر نمایندگان تجاری ، ضمانت ، ورشکستگی ، اسم تجاری ، شخصیت حقوقی.
این قانون بعداَ به موجب لایحه قانون اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 24/ 12/ 1347، اصلاح گردید. که به لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت موسوم گردید، البته این خود نیز خیلی قدیمی است، که باید متناسب با تغییرات عمیقی که در قوانین تجاری دنیا به عمل می آید، تغییر یابد.
به هرحال در مورد قانون گذاری شرکت ها، در حال حاضر، قانون تجارت دارای نظامنامه ای است که در سال 1311 توسط وزارت عدلیه تدوین و تصویب شده و تشکیل شرکت ها را موکول به تنظیم شرکتنامه رسمی کرده است. ( ماده 1) . ثبت تشکیلات غیرتجاری- موضوع ماده 584 قانون تجارت – نیز موضوع آیین نامه ای است که در 1337 به تصویب رسیده و ” آیین نامه اصلاحی ثبت تشکیلات و موسسات غیرتجاری ” نام دارد. همچنین باید توجه داشت شرکت های تعاونی تولید و مصرف که موضوع مواد 190 لغایت 194 قانون تجارت اند در حال حاضر انحصاراَ تابع قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران ( مصوب 13/ 6/ 1370) هستند. در واقع ماده 2 قانون اخیر مقرر کرده است : ” شرکت هایی که با رعایت مقررات این قانون تشکیل و به ثبت برسند تعاونی شناخته می شوند “. تا وضع قانون اخیر به استثنای شرکت های تعاونی تولید و مصرف، شرکت های تعاونی دیگر تابع قانون شرکت های تعاونی ( مصوب 16/ 3/ 1350) و اصلاحیه های بعدی آن بودند و به تجاری بودن یا تجاری نبودن آن ها بستگی داشت. با وضع قانون بخش تعاونی، این وضعیت در مورد کلیه شرکت های تعاونی صادق است، به عبارت دیگر، هیچ شرکت تعاونی الزاماَ تجاری نیست. اگر شرکت تعاونی به اموری بپردازد که مطابق قانون تجاری تلقی می شود شرکت تجاری است و در غیر این صورت شرکت تجاری نخواهد بود. دو گانگی وضعیت حقوقی شرکت های تعاونی موجب شده است که امروزه این شرکت ها را در کتب اختصاصی و عمدتاَ در حوزه عمل حقوق تعاون مورد بررسی قرار دهند.
در حقوق روم، فرض و تئوری شخصیت حقوقی برای هیات های مربوط به حقوق عمومی مانند انجمن های سیاسی یا مذهبی شناخته شده بود و در مورد شرکت های تجاری که هدف آن ها تامین منافع خصوصی است، به وجود شخصیت قائل نبودند. همچنین در بعضی از قوانین قدیم در خصوص معابد و قبائل، معتقد به حقوق و تعهدات، و در نتیجه شخصیت حقوقی بودند. در حقوق اسلام هم موقوفات از این شخصیت بهره مند بود و معاملات متصدیان به نام موقوفه انجام می گرفت و در واقع وقف یک نوع شخصیت حقوقی بود..”
به طور کلی، شرکت در سیستم های حقوقی مختلف، وسیله تحدید مسئولیت فعالان تجاری است؛ به این معنا که تجار شخصی یعنی تجاری که به صورت انفرادی فعالیت می کنند، در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت نامحدود دارند و کل دارایی آن ها، اعم از سرمایه تجاری و اموال خصوصی، وثیقه پرداخت دیون آن ها به طلبکاران است؛ اما اشخاصی که فعالیت تجاری شان از طریق تشکیل شرکت انجام می گیرد، مسئولیتی عمدتاَ محدود دارند و – البته در شرکت های به اصطلاح سرمایه – فقط تا آن بخش از دارایی شان بدهکار طلبکاران هستند که در شرکت گذاشته اند. همین مزیت شرکت موجب شده است که در دنیای اقتصادی غرب، حتی تجار انفرادی ، به جای فعالیت تجاری سنتی، در قالب شرکت های به اصطلاح ” تک شریک ” به تجارت بپردازند تا در عین اینکه در کنار شرکای دیگر قرار نمی گیرند، مسئولیتشان ، در قبال طلبکاران، محدود به سرمایه ای شود که به شریک تک شریک اختصاص داده اند.

مقالاتثبت شرکت
قبلی




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


شنبه 10 اسفند 1398 :: نویسنده : سامان حسنی
 

میدونی ادغام یعنی چی؟
معنی کلمه ادغام ترکیب شده و در هم حل شدن یا تغییر کردنه، ادغام شرکت یعنی اینکه دو یا چند شرکت، شرکتی رو در خودشون ترکیب کنن و شرکتی جدید از اونا تشکیل می شه

میدونی معنای تجزیه چیه و تجزیه شرکت چی هستش؟
معنای کلمه تجزیه یعنی جدا شدن و تقسیم شدن هست. تجزیه در شرکت نتیجه تقسیم سرمایه ی شرکت می باشه که بین چند شرکت که قبلا یا جدیدا تاسیس شده و باعث جدا شدن شرکتی از شرکت قبلی می شه!

یک مثال واضح تر: وقتی سرمایه شرکت (A) میان دو شرکت به نامهای (B) و (C) تقسیم بشه و وقتیکه شرکت (B) و (C)  تشکیل شد اون شرکت اولی (A) منحل می شه

*نکته: ادغام و تجزیه باعث انحلال و از بین رفتن شرکت می شه… حتی سرمایه و طلب های شرکای شرکت تقسیم نمی شه و حاصلش به شرکت جدید منتقل می شه

امروزه تجزیه شرکت در کشور های مدرن زیاده و برای انجام پروژه های اقتصادی استفاده می شه و بیشتر هم برای تخصصی شدن شرکت می باشه.

قانونگذار ایران توجهی به ادغام کردن و تجزیه در قانون تجارت و قانون 1347 توجه نکرده ولی قانونگذار خارج بیشتر حقوق و قوانین شرکت ها رو به این دو مورد، گفته شده اختصاص می ده

میدونی چه کسی میتونه درمورد ادغام و تجزیه تصمیم بگیره؟
در قانون اروپا این حق  رو نهادهای شرکت انجام میدن و به این خاطره که مثلا در فرانسه این تصمیم گیری رو مجامع عمومی انجام میدن ولی در ایران مجامع عمومی در این مورد حقی ندارن و رضایت همه شرکاء درباره ادغام و تجزیه الزامیه! پس در ماده94 سال 1347 اومده که مجامع عمومی نمی تونن اساسنامه شرکت رو به شرکت دیگه ای ادغام کنن؛ شرکتی که میخاد ادغام دریک شرکت انجام بده باید

یک/ با تصمیم مجمع عمومی منحل بشه و شرکت تازه تاسیس بشه
دو/ سرمایه دو شرکت قبل باید حتما تصفیه و تقسیم بشه میان شرکا
ادغام شرکت همیشه فایده نداره، چون باعث ایجاد شرکت های بزرگ می شه و به علت داشتن اقتصادی قوی و پویا بازار رو از رقابتی سالم منحرف میکنن که قانونگذار باید ازاین اتفاقات جلوگیری کنه.در حقوق اروپا مخصوصا کشورای اعضای (بازار مشترک اروپا) یک سری مقرراتی هستش مثل؛ حقوق طلبکاران شرکت با مسئولیت محدود و سهامی در ادغام و تجزیه که حفظ می شه

این رومیدونی که تفاوت اصلی شرکت تجاری و انسان چیه؟
اینه که  این شخصیت شرکت تجاری تا پایان تصفیه شرکت پابرجا می مونه ولی انسان وقتی که فوت می شه بدون شخصیت حقوقیه یعنی هیچ نوع تکلیف و حقوقی نداره.

وقتی که شرکت منحل می شه هنوز هم بعد انحلال این شخصیتش رو از دست نمی ده، به این علت باقیه که سرمایه درشرکت میان شرکا که صاحبش هستن تقسیم می شه و لازمه که اموال شرکت موقع تصفیه بمونه و شرکت نباید شخصیت حقوقیش ازبین بره

قانون تجارت ایران باقی موندن این شخصیت در زمان تصفیه شرکت پیش بینی نکرده ولی ماده های 202الی 218قانون تجارت به ویژه ماده 208 توجه زیادی کرده

پس درماده 208 ق. تجارت این رو می گه که شرکت می تونه برای انجام معاملات جدید تعهدات که به وسیله مدیرامور تصفیه انجام می شه و اون شخصی که تعهد داده دارای شخصیت حقوقی لازم می باشه

قانونگذار درباره شرکت سهامی در ماده 208قانون 1347 سال گفته شده: تا پایان یافتن امور تصفیه و تقسیم دارایی ها بین شرکا این شخصیت هم باقی می مونه و مدیران تصفیه وظیفه دارن که جهت اجرای تعهدات و دریافت اموال خود و تقسیم سرمایه رو پایان بدن و مابقی کارا و تعهدات هم مدیر تصفیه انجام میده

در ماده 208 قانون سال 1347اینجور اومده:
یک/ بقای شخصیت حقوقی شرکت نتایج تشکیل شرکت می باشه
دو/  برای تشکیل نیازی به تصمیم شرکا نداره و بدون تصمیم اونا هم  می شه
سه/ در موقع تصفیه شرکت نمی شه معاملات جدیدی رو به نام شرکت ایجاد کرد و فقط معاملاتی که برای امور تصفیه و تقسیم دارایی ها لازم باشه
بقای شخصیت حقوقی شرکت در موقع تصفیه دارای اهمیت هایی می باشه:
یک/  مدیران تصفیه می تونن به نام شرکت علیه اشخاص دیگه طرح دعوی بدن
دو/ همچنین اشخاص ثالث می تونن علیه شرکت (در حال تصفیه) شکایت کنه
سه/  نتیجه بقای شخصیت اینه که دارایی شرکت از اموال هر یک از شرکا جداست و این دارایی وقتی هست کم باشه برای دادن طلب، طلبکاران شر کت، ورشکسته می شه!
 




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


شنبه 10 اسفند 1398 :: نویسنده : سامان حسنی

در علم حقوق شخصیت حقوقی فقط خاص شرکت های تجاری مثل اشخاص خصوصی می باشه ،نیست بلکه درمورد کل اشخاص حقوقی خصوصی و عمومی میباشه.  پس درماده583قانون تجارت ایران برای شرکت تجاری شخصیت حقوقی قائله، شخصیت حقوقی یعنی این که شرکت صلاحیت حقوق و تکالیف و صلاحیت اجرای اون رو داره و این رو میدونی که از ویژگی های مشترک همه شرکت های  تجاری همین شخصیت حقوقیه… حتی در شرکتهایی که ثبت نشده اند و در قانون تجارت تشکیل نشده دارای ویژگی بالا میباشه.

 

شرکتای تجاری دارای شخصیت حقوقی:
قبلا گفتیم که در ماده583 ق.ت شرکت های ماده20 دارای یک شخصیت حقوقی مستقل میباشن که این روش در همه سیستم های حقوقی وجود نداره مثل اینه که در انگلیس؛ شرکت ها دارای شخصیت حقوقی مستقل میباشن واموال اونا متعلق به خود اوناست و مال شرکا نیست

و این شرکت موسوم به (partnership) که به این معنیه یک شرکت مختلط  میباشه که از شرکای تضامنیه و شخصیت حقوق نداره

درآلمان شرکت تضامنی و مختلط غیر سهامی فاقد شخصیت حقوقیه

در فرانسه همه شرکت های تجاری دارای شخصیت حقوقی میباشن، به غیر از شرکتی به نام (( participate یعنی شرکتی که در اون سرمایه در اختیار شرکا می باشه و شرکت یا می تونه از دید اشخاص ثالث مخفی باشه یا اگه آگاهی داره ثبت نشده.  وفق ماده 583 ق.ت کشورمون کل شرکت های تجاری دارای شخصیت حقوقین؛ به شرطی که طبق قانون ایجاد شده باشه و این شرکت ها همون شرکت های تجارتی میباشه مثل اینه که ماده 22 قانون دعاوی در مورد ورشکستگی شرکت های بازرگانی که مرکز اصلیش در ایرانه در مرکز اصلی شرکت اجرا میشه

گفتار دوم _ مبنای حقوقی، شخصیت حقوقی:
برای بهتر فهمیدن شخصیت حقوقی شرکت ها دوباره، شرح میدیم تا بهتر متوجه بشی! اول  به دو نظریه زیر تقسیم میکنیم:

یک/ نظریات درباره شخصیت اشخاص حقوقی
دو/ ماهیت شخصیت حقوقی شرکتای تجاری
 

1) نظریات شخصیت حقوقی اشخاص:
درمورد ماهیت شخصیت حقوقی سه نظریه مهمه که جلوتر توضیح داده می شه:

یک/ نظریه واقعی بودن شخصیت حقوقی .
دو/ نظریه فرضی بودن شخصیت حقوقی
سه/ نظریه دارایی اختصاصی
 

الف) درباره نظریه اولی:
طرفدارانی در آلمان و فرانسه داره و این رو میگه که هر گروهی که دارای اراده مستقله می تونه فعالیتی بیرون از گروه انجام بده و شخصیتی جدا از هر فرد، گروه داشته باشه.                                                                                                                                                                                                                                  پس می فهمیم که این شخصیته جنبه واقعی داره یعنی با اراده قانونگذار نیست.  در کل اون با ایجاد گروه تشکیل می شه و با ازبین رفتنشم رابطه گروه منحل می شه. اگه گروهی بتونه تعهدی رو قبول کنه و یا دارای حقیه که افراد گروه ایجاد کننده اونن؛ خواستار قبول عهده و میتونه دارای حق و حقوق باشه مثل زیر:

یک/ خواست یک شهرداری (خواست اعضای انجمن شهری)
دو/ خواست یک صنف (خواست اعضای اون صنفه)
نهادهایی که اراده گروهی رو نشون میدن، اراده افرادی از داخل گروه داراست یعنی که اونا رو وادار به انجام کاری خاص کرد و اون فردم از خودش اراده ای نداره که مخالفش باشه! یک مثال براتون میزنم نهادی کودکان صغیر رو اهلیت انجام یک معامله بدونن و براشونم شخصیت حقوقی قائل بشه این درجایست که اونا از حق قانونی برخوردارن

ب) نظریه دومی یعنی فرضی بودن شخصیت حقوقی:
این نظریم طرفدارانی در آلمان و فرانسه داره و این رو میگه که فقط اشخاص حقیقی شخصیت حقوقی واقعی دارن و دیگر موجودات مثل حیوانات و اشیاء نمی تونن حق برخودار، باشن جز اینکه قانونگذار بخواد!

۱) قانونگذار شخصیت حقوقی در گروهها رو به رسمیت نمی شناسه و فقط شخصیت  حقوقی رو برای اعضای گروه می دونه
۲) این شخصیت در گروه وجود خارجی نداره و فقط قانونگذار موظف برای راحتی ارتباط های گروه با اشخاص ثالث دیگه، می باشه
3) فقط قانونگذار می تونه بگه کدوم گروه دارای شخصیت حقوقیه و فقط اوست که می تونه شخصیت رو از گروهی پس بگیره و همچنین این نظریه در حقوق ایران جا افتاده و مورد قبول شدست
 

ج) نظریه دارایی اختصاصی:
به عقیده حقوقدانان فرانسه مثل پلانیول (در حقوق مدنی) و برسلمی (درحقوق اداری) شخصیت حقوقی فقط برای تصرف یک دارایی جمعی-ه که برای هدفی خاص در گروه اختصاص می شه

یک/ اعضای گروه حق تصرف در این دارایی اختصاصی این فرد رو ندارن
دو/ با شخصیت حقوقی دادن به دارایی اختصاصی، تصرف گروه  در اون دارایی میسر می شه و معامله با اشخاص ثالث ممکن می شه
سه / با استفاده از نظریه دارایی اختصاصی قانونگذار فرانسه شرکت تک شریک رو رسمیت می شناسه.
قانونگذار فرانسه با استفاده ی لفظ شرکت درباره ی شخصیت حقوقی بر این باوره که شخصیت هر آدمی به شخصیتش، فرد هستش و نه به اشیاء و سرمایه خودش. مثل؛ شرکت سهامی عام و شرکت سهامی خاص که جدا کردن اموال جمعی شرکا رو از دارایی تک تک  افراد گروه انجام میده

 

 

2) ماهیت شخصیت حقوقی شرکتای تجارتی:
شرکت شخصیت حقوقی داره یک نظریه خیلی قدیمی می باشه ودر حقوق انگلیس اون شخصیت شرکت ها وقتی که موقع ثبت معلوم می شه و به اصطلاح خارجی (اینکورپوریشن) معنی کلمه شکل و جسم می باشه، یعنی اینکه شرکت با این اقدام تشکیل می شه

یک / در حقوق ایران هم با پیروی از فرانسه شخصیت شرکت اقتباسیه، در شخصیت حقیقی شرکت نام داره و همچنین اقامتگاه و تابعیت واهلیت
دو/ در ماده583 ق.ت تمامی شرکتهای تجاری دارای یک شخصیت حقوقی می باشن، مثلاً؛ اگه قانونگذار برای یک گروه شخصیت حقوقی رو انتخاب کنه و یعنی که گروه هیچ شخصیت حقوقی نداره و فقط باید قانونگذار اونو به گروه ببخشه
 

آیا میدونی شخصیت حقوقی از ۳ نظر با شخصیت اشخاص حقیقی فرق داره؟
 

یک/ هرانسانی دارای روح وجدان و احساساته ولی اینا در شرکت وجود نداره!
دو/ شرکت، شخصیت حقوقی کامل نداره زیرل فقط به موضوع اون در اموری خاصی دارای حق وتکلیفه،  مثل؛ صادرات واردات، حق العمل کاری وغیره
سه/ درنتیجه شرکتی که موضوع فعالیتش فقط خرید و فروش کالای پلاستیکیه نمی تونه در امور راه و جاده سازی دخالتی کنه و موضوع شرکت در موجودیتش تاثیری نداره!
شخصیت حقوقی شرکت یک ویژگی بهتریم داره، اونم اینه که می تونه با ضروریات عملی مطابقت داشته باشه.

این شخصیت می تونه هم ثابت و تغییر ناپذیرباشه مثل؛ اینه که تغییر شکل شرکت باعث ازبین رفتن شخصیت حقوقی شرکت و ایجادش نمی شه وتغییرموضوع تاثیری در این شخصیت شرکتم نداره

*نکته: تغییرشخصیت شرکا باعث تغییر شخصیت شرکت نمی شه و این شخصیت حتی بعد از انحلال شرکتم پابرجا می مونه

برعکس اون شخصیت شرکت برای حفظ منافع اشخاص دیگه نابود می شه، مثل وقتیکه شریک بدهکاره و مالشم فقط حصه می باشه و پس طلبکارم  می تونه سهم شریک رو از شرکت بگیره

خلاصه شخصیت حقوقی:
همونجور قبلا با هم یاد گرفتیم، وقتی که چند نفر سرمایه خود رو جمع می کنن با هدف همکاری و سود کردن و تقسیمش بین خود می گذارن

پس حالا میخایم شخصیت حقوقی شرکت رو بگیم چی هستش؟

ضرر از سهام شرکا توی شرکت یک نوع دارایی رو ایجاد می کنه که، از افراد اون موجودیت جدایی داره و موجودیت ازهمه امکانات برخور داره تا معاملات لازم رو انجام بده که به بهش شخصیت حقوقی مستقل گفته می شه! در آخر هر فردی  حقوق و تکالیفی داره که قانون براش قائل  شده؛ حقوق  بالطبیعه هم فقط مخصوص انسانه، مثل؛ حق یا وظایف مختلف

گفتار سوم  _ آغاز شخصیت حقوقی شرکت:
شروع این شخصیت وقتیه که شروع تعهدات شرکت رو تعیین می کنه وتا قبل این شخصیت نمی شه تعهدات رو که شریکان برعهده دارن برعهده شرکت گذاشته بشه چون شرکتی وجود نداره

در کشورای اورپایی و (آنگلوساکسون) برای شخصیت حقوقی یک سرآغاز تعیین شده و زمان ثبت شرکت تجارتی شروع می شه و این قاعده در تمامی شرکت های مدنی و تجاری انجام می شه

درماده 583 ق.ت اومده که؛ کل شرکتای تجاری دارای شخصیت حقوقین، ولی این رو نمیگه که از چه وقتی این شخصیت شروع می شه!

 
 




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :



 
تصفیه عبارت است از خاتمه دادن به کارهای جاری شرکت، اجرای تعهدات و وصول مطالبات شرکت،انجام معاملات جدید.هر گاه برای اجرای تعهدات شرکت لازم باشد،نقد کردن دارایی شرکت،پرداخت بدهی های شرکت و تقسیم باقی مانده دارایی آن بین شرکاء

پس از آنکه شرکت منحل شود بلافاصله باید موضوع انحلال ثبت گردد و برابر قانون تجارت در مورد تصفیه آن اقدام شود . تصفیه شرکت ها ممکن است ناشی از بطلان شرکت یا انحلال شرکت باشد.

روند تصفیه شرکت های تعاونی طبق قانون اداره تصفیه امور ورشکستگی
رونوشت حکم ورشکستگی تعاونی به اداره تصفیه امور ورشکستگی فرستاده می شود. پس از وصول حکم به اداره تصفیه و انجام امور مقدماتی، پرونده به یکی از کارمندان قضایی و یا اداری اداره برای تصدی کار تصفیه ارجاع می شود.
اقدامات تامینی :
1. اداره تصفیه صورتی از اموال تعاونی ورشکستگی تهیه می کند و اقدامات لازم ، از قبیل مهر و موم را برای حفظ اموال به عمل می آورد. اشیایی که متعلق به اشخاص ثالث باشد یا اشخاص ثالث نسبت به آن ها اظهار حقی کنند، با ذکر مراتب در صورت اموال قید می شود. لازم است کلیه اشیایی که در صورت آورده می شوند، ارزیابی گردند. اداره تصفیه مکلف است حقوق اشخاص ثالث را نسبت به اموال غیرمنقول تعاونی ورشکسته که مستند به اسناد رسمی است معلوم کرده، در صورت اموال قید کند. اگر مال غیرمنقول در اجاره باشد، باید نام و مشخصات مستاجر و مدت اجاره و مال الاجاره یا حق فسخ اجاره، در آن ذکر شود. منافع مال غیرمنقولی که در جریان ورشکستگی حاصل می شود نیز باید در صورت اموال نوشته شود. صورت اموال به آخرین مدیران تعاونی ارائه و از آن ها سئوال می شود که آن را صحیح و کامل می دانند یا خیر؛ پاسخ در صورت قید می شود و این اشخاص آن را امضا می کنند.
2. اداره تصفیه اقدام به بستن و مهر و موم نمودن انبارها، مغازه ها ، کالاها و کارخانه های متعلق به تعاونی می کند؛ مگر اینکه بتواند تحت نظارت خود آن ها را اداره کند. اداره تصفیه به وسایل مقتضی به حفاظت پول نقد، برگ های بهادار ، مثل برات و سفته و چک و غیره، هر چیز قیمتی دیگر و دفاتر تجاری، اقدام می نماید و سایر اموال را تا وقتی که صورت آن ها برداشته نشده، مهر و موم می کند. مهر و موم، تا موقعی که اداره تصفیه آن را لازم بداند، باقی خواهد ماند. به علاوه اداره تصفیه اقدام به حفظ اشیایی که در خارج از محل تعاونی ورشکسته است، خواهد نمود.
3. آخرین مدیران تعاونی مکلف اند اموال و دفاتر شرکت را به اداره تصفیه معرفی کنند و تحت اختیار آن قرار دهند وگرنه به مجازات سه تا شش ماه حبس محکوم خواهند شد.
4. اداره تصفیه می تواند از اداره پست و تلگراف و گمرک بخواهد که در مدت تصفیه، کلیه برگ ها ، پاکت ها و بسته هایی را که به عنوان تعاونی ورشکسته فرستاده می شوند یا از طرف آن تعاونی فرستاده شده اند، برای آن اداره ارسال کند. آخرین مدیران تعاونی اجازه دارند در موقع باز کردن آن ها حضور داشته باشند.
5. آخرین مدیران تعاونی مکلف اند در مدت تصفیه، خود را در اختیار اداره تصفیه قرار دهند ؛ مگر اینکه صریحاَ از این تکلیف معاف شده باشند. در صورت اقتضا، اداره تصفیه می تواند اقدام به جلب آن ها کند؛ یعنی چنانچه لازم شود قرار بازداشت آن ها را از دادگاه درخواست کند. رفع بازداشت به درخواست اداره تصفیه صورت گیرد. بازداشت شدگان می توانند از دادگاه صادر کننده قرار ، در هر ماه یک بار رفع بازداشت خود را درخواست کند.
6. در موارد ذیل، دادگاه راساَ قرار بازداشت آخرین مدیران تعاونی ورشکسته را صادر می کند :
الف) در صورتی که مدیران تعاونی ورشکسته، ظرف سه روز از تاریخ وقفه ای که در تادیه بدهی یا سایر تعهدات نقدی تعاونی حادث شده است، موضوع را به دادگاه اظهار نکرده و دفاتر تجاری تعاونی و صورت حساب دارایی آن را که حاوی تعداد و تقویم کلیه اموال منقول و غیرمنقول، صورت کلیه بدهی ها و مطالبات و سود و زیانی تعاونی باشد، به دادگاه تسلیم نکرده باشند.
ب) هر گاه معلوم شود که آخرین مدیران تعاونی با اقدامات خود می خواهند از اداره و تسویه شدن عمل ورشکستگی جلوگیری کنند.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :



 
تصفیه عبارت است از خاتمه دادن به کارهای جاری شرکت، اجرای تعهدات و وصول مطالبات شرکت،انجام معاملات جدید.هر گاه برای اجرای تعهدات شرکت لازم باشد،نقد کردن دارایی شرکت،پرداخت بدهی های شرکت و تقسیم باقی مانده دارایی آن بین شرکاء

پس از آنکه شرکت منحل شود بلافاصله باید موضوع انحلال ثبت گردد و برابر قانون تجارت در مورد تصفیه آن اقدام شود . تصفیه شرکت ها ممکن است ناشی از بطلان شرکت یا انحلال شرکت باشد.

روند تصفیه شرکت های تعاونی طبق قانون اداره تصفیه امور ورشکستگی
رونوشت حکم ورشکستگی تعاونی به اداره تصفیه امور ورشکستگی فرستاده می شود. پس از وصول حکم به اداره تصفیه و انجام امور مقدماتی، پرونده به یکی از کارمندان قضایی و یا اداری اداره برای تصدی کار تصفیه ارجاع می شود.
اقدامات تامینی :
1. اداره تصفیه صورتی از اموال تعاونی ورشکستگی تهیه می کند و اقدامات لازم ، از قبیل مهر و موم را برای حفظ اموال به عمل می آورد. اشیایی که متعلق به اشخاص ثالث باشد یا اشخاص ثالث نسبت به آن ها اظهار حقی کنند، با ذکر مراتب در صورت اموال قید می شود. لازم است کلیه اشیایی که در صورت آورده می شوند، ارزیابی گردند. اداره تصفیه مکلف است حقوق اشخاص ثالث را نسبت به اموال غیرمنقول تعاونی ورشکسته که مستند به اسناد رسمی است معلوم کرده، در صورت اموال قید کند. اگر مال غیرمنقول در اجاره باشد، باید نام و مشخصات مستاجر و مدت اجاره و مال الاجاره یا حق فسخ اجاره، در آن ذکر شود. منافع مال غیرمنقولی که در جریان ورشکستگی حاصل می شود نیز باید در صورت اموال نوشته شود. صورت اموال به آخرین مدیران تعاونی ارائه و از آن ها سئوال می شود که آن را صحیح و کامل می دانند یا خیر؛ پاسخ در صورت قید می شود و این اشخاص آن را امضا می کنند.
2. اداره تصفیه اقدام به بستن و مهر و موم نمودن انبارها، مغازه ها ، کالاها و کارخانه های متعلق به تعاونی می کند؛ مگر اینکه بتواند تحت نظارت خود آن ها را اداره کند. اداره تصفیه به وسایل مقتضی به حفاظت پول نقد، برگ های بهادار ، مثل برات و سفته و چک و غیره، هر چیز قیمتی دیگر و دفاتر تجاری، اقدام می نماید و سایر اموال را تا وقتی که صورت آن ها برداشته نشده، مهر و موم می کند. مهر و موم، تا موقعی که اداره تصفیه آن را لازم بداند، باقی خواهد ماند. به علاوه اداره تصفیه اقدام به حفظ اشیایی که در خارج از محل تعاونی ورشکسته است، خواهد نمود.
3. آخرین مدیران تعاونی مکلف اند اموال و دفاتر شرکت را به اداره تصفیه معرفی کنند و تحت اختیار آن قرار دهند وگرنه به مجازات سه تا شش ماه حبس محکوم خواهند شد.
4. اداره تصفیه می تواند از اداره پست و تلگراف و گمرک بخواهد که در مدت تصفیه، کلیه برگ ها ، پاکت ها و بسته هایی را که به عنوان تعاونی ورشکسته فرستاده می شوند یا از طرف آن تعاونی فرستاده شده اند، برای آن اداره ارسال کند. آخرین مدیران تعاونی اجازه دارند در موقع باز کردن آن ها حضور داشته باشند.
5. آخرین مدیران تعاونی مکلف اند در مدت تصفیه، خود را در اختیار اداره تصفیه قرار دهند ؛ مگر اینکه صریحاَ از این تکلیف معاف شده باشند. در صورت اقتضا، اداره تصفیه می تواند اقدام به جلب آن ها کند؛ یعنی چنانچه لازم شود قرار بازداشت آن ها را از دادگاه درخواست کند. رفع بازداشت به درخواست اداره تصفیه صورت گیرد. بازداشت شدگان می توانند از دادگاه صادر کننده قرار ، در هر ماه یک بار رفع بازداشت خود را درخواست کند.
6. در موارد ذیل، دادگاه راساَ قرار بازداشت آخرین مدیران تعاونی ورشکسته را صادر می کند :
الف) در صورتی که مدیران تعاونی ورشکسته، ظرف سه روز از تاریخ وقفه ای که در تادیه بدهی یا سایر تعهدات نقدی تعاونی حادث شده است، موضوع را به دادگاه اظهار نکرده و دفاتر تجاری تعاونی و صورت حساب دارایی آن را که حاوی تعداد و تقویم کلیه اموال منقول و غیرمنقول، صورت کلیه بدهی ها و مطالبات و سود و زیانی تعاونی باشد، به دادگاه تسلیم نکرده باشند.
ب) هر گاه معلوم شود که آخرین مدیران تعاونی با اقدامات خود می خواهند از اداره و تسویه شدن عمل ورشکستگی جلوگیری کنند.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : سامان حسنی
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

                    
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic