دیجیتال
صفحه نخست         تماس با مدیر         پست الکترونیک        RSS         ATOM
 
 
یکشنبه 27 بهمن 1398 :: نویسنده : سامان حسنی

از ویژگیهای میان شرکت اینه که هدف تشکیل اون جستجوی سود و تقسیم اون بین شرکا میباشه؛  برخی وقتا همیشه  سود بدست نمیآد و شرکا هم ممکنه از شرکت زیان ببیند و باید در ضرر اون سهیم باشن

1- مفهوم سود
میدونی  معنی سود چی می باشه؟
سود چیزیه که حاصل تقسیم اون در زمانی معین که امکان داره سال به سال باشه یا در در پایان مدت شرکت باشه و مبلغی به سرمایه شریک اضافه می شه.

سود مادی لازم نیست حتما باید مبلغ پول باشه بلکه می شه هر چیزی مثل تقسیم سود میان شرکا  که برافزایش ثروت می انجامه باشه.سود فقط چیزی نیست که بر افزایش ثروت شریک باشه و هر چیزی که باعث صرفه جویی و کاهش هزینه های شرکا بشه سود محسوب می شه. مثال اون اینه که چند تا تاجر به جای استفاده کردن از خدمات شرکت حمل و نقل،  یک شرکت حمل و نقل رو تشکیل می ده وبا استفاده از خدماتش در هزینههای خود صرفه جویی می کنه. فقط با پرداخت قیمت وهزینه خدمات مبالغی رو صرفه جویی میکنه که به این کارای گفته شده سود می باشه

در فرانسه تاکید بر اینه که سود حتما باید مادی باشه مهم می باشه؛ چون سود مادی ملاک اصلی معین کردن شرکت تجاری از شرکت غیر تجاری میباشه،  بلکه در فرانسه موسسه ای که هدفش نفع بردن سود مادی وتقسیم اون بین اعضا نباشه و هدفی انسان دوستانه فرهنگی یا ورزشی باشه و حتی اگر به اعضاش هم سود مادی غیر مستقیمی  و فرعی  به اعضای شرکت برسه موسسه غیر تجاری گفته می شه

در حقوق ایران این طور نمیباشه و ملاک فرق اون بین شرکت تجاری و غیر تجاری بردن و نبردن سود نمی باشه

تعریف موسسات غیر تجاری در ماده 584 ق.ت اینه که مجامعی که به منظور غیر از بردن سود و تقسیم  منافع اون میان شرکا می باشه. ولی در ماده 14 آیین نامه مصوب 1337: این می باشه که همه موسسات که جهت مقاصد غیر تجاری از جمله امور علمی یا ادبی یا امور خیریه تشکیل میشه و موسسین یا تشکیل دهندگان شرکت قصد انتفاع و نفعی داشته باشه یا که نه. پس در ماده 2 ایین نامه این تشکیلات رو میشه عناوینی مثل انجمن کانون و غیره  که دارای دو قسمت زیرمی باشه

یک/ موسساتی که قصدشون جلب منافع و تقسیم اون بین اعضا میباشه
دو/ موسساتی که مقصود تشکیل اون ممکنه جذب منافع مادی و تقسیم منافع بین اعضای خود یا دیگران باشه
در نتیجه این صحبتها تعریف موسسات غیر تجاری این می باشه که موسسه ای که قصدش فقط جلب منافع و تقسیم اون میان اعضای خودش نباشه باید عنوان تشکیلات غیر تجاری (کانون- بنگاه و غیره) ثبت بشه

میدونی فرق میان شرکت تجاری و موسسات غیر تجاری چی میباشه؟
در حقوق ایرانمون تشکیلات تجاری وغیر تجاری رد نفع سود و تقسیم بین اعضا ملاک نمیباشه، ولی انچه که ملاک جدا بودن این دوست موضوع اوناس، اگه گروهی جنبه علمی وادبی یا جنبه معنوی داشته وگروه یک موسسه غیر تجاری تشکیل میده. برخلاف اون اگه فعالیت گروهی علمی ادبی و امور خیریه نباشه می تونه تشکیلات تجاری بده وفقط هدفش سود وتقسیم اون میان اعضا گروه می باشه مثل اینه که اعضای یک مدرسه غیر انتفاعی گروه خود رو با تشکیلات غیر تجاری ثبت مکنه و سود رو مثل شرکت تجاری شرکا که همون تشکیل دهندگانش هست تقسیم کنن

2- طرز تقسیم سود و ضرر
در ماده 575 قانون مدنی اگه هر یک از شرکا به نسبت سهم خود در نفع و ضرر مشارکت داره و هر شریکی موقع ورود به شرکت باید خطر فعالیت اون درسهم خودش تحمل کنه، هر شریک هر انچه که آورده در سود و زیان به همون میزانی که سهم داره؛ اگه سرمایه شرکا مساوی باشه شرکا به میزان مساویش میان خود تقسیم خواهند کرد

آیا شرکا میتونن شرط و ملزم کنن که سود فقط به یک یا چند نفربرسه نه به دیگری؟
خیر.چونکه در ماده575ق.مدنی اومده که شرکا در نفع و ضرر سهیم میباشه و مگر این که برای چند نفر از اونا سهم بیشتری مدنظر گرفته شده.

به این دلیله که شرکا رو نمیشه به صورت ثابت از بردن سود محروم یا از تحمل اون از زیان معافش کرد وفقط میشه میزان سود و زیان رو کاهش و افزایش کرد.  طرفین عقد میتونن که برعکس مراتب در قرارداد اجرا کنن و حتی یک یا چند شریک عملی رو انجام بده، در قرارداد قید بشه که سهم زیادی از سود یا سهم کمی از ضرر رو متحمل باشه. همچنین در ماده108 که اگه در اساسنامه درباره ی سود و زیان قانون خاصی نباشه و همون میزان که شرکا سرمایه داره تقسیم شه.

در ماده42 لایحه قانون1347 اگه هر شرکت سهامی می تونه توسط اساسنامه و تا وقتیکه شرکت منحل نشه ومجمع عمومی فوق العاده سهامدار، سهام ممتاز یعنی سود کامل از طرف شرکت پرداخت بشه!

ثبت شرکت:




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه 27 بهمن 1398 :: نویسنده : سامان حسنی

از ویژگیهای میان شرکت اینه که هدف تشکیل اون جستجوی سود و تقسیم اون بین شرکا میباشه؛  برخی وقتا همیشه  سود بدست نمیآد و شرکا هم ممکنه از شرکت زیان ببیند و باید در ضرر اون سهیم باشن

1- مفهوم سود
میدونی  معنی سود چی می باشه؟
سود چیزیه که حاصل تقسیم اون در زمانی معین که امکان داره سال به سال باشه یا در در پایان مدت شرکت باشه و مبلغی به سرمایه شریک اضافه می شه.

سود مادی لازم نیست حتما باید مبلغ پول باشه بلکه می شه هر چیزی مثل تقسیم سود میان شرکا  که برافزایش ثروت می انجامه باشه.سود فقط چیزی نیست که بر افزایش ثروت شریک باشه و هر چیزی که باعث صرفه جویی و کاهش هزینه های شرکا بشه سود محسوب می شه. مثال اون اینه که چند تا تاجر به جای استفاده کردن از خدمات شرکت حمل و نقل،  یک شرکت حمل و نقل رو تشکیل می ده وبا استفاده از خدماتش در هزینههای خود صرفه جویی می کنه. فقط با پرداخت قیمت وهزینه خدمات مبالغی رو صرفه جویی میکنه که به این کارای گفته شده سود می باشه

در فرانسه تاکید بر اینه که سود حتما باید مادی باشه مهم می باشه؛ چون سود مادی ملاک اصلی معین کردن شرکت تجاری از شرکت غیر تجاری میباشه،  بلکه در فرانسه موسسه ای که هدفش نفع بردن سود مادی وتقسیم اون بین اعضا نباشه و هدفی انسان دوستانه فرهنگی یا ورزشی باشه و حتی اگر به اعضاش هم سود مادی غیر مستقیمی  و فرعی  به اعضای شرکت برسه موسسه غیر تجاری گفته می شه

در حقوق ایران این طور نمیباشه و ملاک فرق اون بین شرکت تجاری و غیر تجاری بردن و نبردن سود نمی باشه

تعریف موسسات غیر تجاری در ماده 584 ق.ت اینه که مجامعی که به منظور غیر از بردن سود و تقسیم  منافع اون میان شرکا می باشه. ولی در ماده 14 آیین نامه مصوب 1337: این می باشه که همه موسسات که جهت مقاصد غیر تجاری از جمله امور علمی یا ادبی یا امور خیریه تشکیل میشه و موسسین یا تشکیل دهندگان شرکت قصد انتفاع و نفعی داشته باشه یا که نه. پس در ماده 2 ایین نامه این تشکیلات رو میشه عناوینی مثل انجمن کانون و غیره  که دارای دو قسمت زیرمی باشه

یک/ موسساتی که قصدشون جلب منافع و تقسیم اون بین اعضا میباشه
دو/ موسساتی که مقصود تشکیل اون ممکنه جذب منافع مادی و تقسیم منافع بین اعضای خود یا دیگران باشه
در نتیجه این صحبتها تعریف موسسات غیر تجاری این می باشه که موسسه ای که قصدش فقط جلب منافع و تقسیم اون میان اعضای خودش نباشه باید عنوان تشکیلات غیر تجاری (کانون- بنگاه و غیره) ثبت بشه

میدونی فرق میان شرکت تجاری و موسسات غیر تجاری چی میباشه؟
در حقوق ایرانمون تشکیلات تجاری وغیر تجاری رد نفع سود و تقسیم بین اعضا ملاک نمیباشه، ولی انچه که ملاک جدا بودن این دوست موضوع اوناس، اگه گروهی جنبه علمی وادبی یا جنبه معنوی داشته وگروه یک موسسه غیر تجاری تشکیل میده. برخلاف اون اگه فعالیت گروهی علمی ادبی و امور خیریه نباشه می تونه تشکیلات تجاری بده وفقط هدفش سود وتقسیم اون میان اعضا گروه می باشه مثل اینه که اعضای یک مدرسه غیر انتفاعی گروه خود رو با تشکیلات غیر تجاری ثبت مکنه و سود رو مثل شرکت تجاری شرکا که همون تشکیل دهندگانش هست تقسیم کنن

2- طرز تقسیم سود و ضرر
در ماده 575 قانون مدنی اگه هر یک از شرکا به نسبت سهم خود در نفع و ضرر مشارکت داره و هر شریکی موقع ورود به شرکت باید خطر فعالیت اون درسهم خودش تحمل کنه، هر شریک هر انچه که آورده در سود و زیان به همون میزانی که سهم داره؛ اگه سرمایه شرکا مساوی باشه شرکا به میزان مساویش میان خود تقسیم خواهند کرد

آیا شرکا میتونن شرط و ملزم کنن که سود فقط به یک یا چند نفربرسه نه به دیگری؟
خیر.چونکه در ماده575ق.مدنی اومده که شرکا در نفع و ضرر سهیم میباشه و مگر این که برای چند نفر از اونا سهم بیشتری مدنظر گرفته شده.

به این دلیله که شرکا رو نمیشه به صورت ثابت از بردن سود محروم یا از تحمل اون از زیان معافش کرد وفقط میشه میزان سود و زیان رو کاهش و افزایش کرد.  طرفین عقد میتونن که برعکس مراتب در قرارداد اجرا کنن و حتی یک یا چند شریک عملی رو انجام بده، در قرارداد قید بشه که سهم زیادی از سود یا سهم کمی از ضرر رو متحمل باشه. همچنین در ماده108 که اگه در اساسنامه درباره ی سود و زیان قانون خاصی نباشه و همون میزان که شرکا سرمایه داره تقسیم شه.

در ماده42 لایحه قانون1347 اگه هر شرکت سهامی می تونه توسط اساسنامه و تا وقتیکه شرکت منحل نشه ومجمع عمومی فوق العاده سهامدار، سهام ممتاز یعنی سود کامل از طرف شرکت پرداخت بشه!

ثبت شرکت:




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :



 
در کنار شرکت های تجارتی قانونگذار نهاد خصوصی خاصی را که دارای شخصیت حقوقی مستقل می باشد جهت انجام اموری که جنبه ی غیر تجارتی دارد از قبیل کارهای علمی یا ادبی یا امور خیریه یا خدمات شهری و یا خدمات آموزشی و غیره پیش بینی نموده است.

این گونه تشکیلات و موسسات می توانند عناوینی از قبیل انجمن،کانون یا بنگاه و امثال آن اختیار نمایند،ولی اتخاذ عناوینی که اختصاص به تشکیلات دولتی و کشوری دارد از طرف موسسات مزبور ممکن خواهد بود.
تشکیلات و موسسات فوق به دو دسته تقسیم می گردند:
الف-موسساتی که مقصود از تشکیل آن ها جلب منافع و تقسیم آن بین اعضاء خود نباشد که اصطلاحاَ آن ها را موسسات غیر انتفاعی می نامند.«کلیه ی فعالیت های اجتماعی از قبیل انجمن های اسلامی و تخصصی و علمی خاص و احزاب و دستجات سیاسی و موسسات خیریه و صندوق های قرض الحسنه در قالب این گونه موسسات متصور می باشد و جهت تاسیس و به ثبت رساندن آن ها اجازه نامه ی مخصوص از معاونت اطلاعات نیروی انتظامی لازم می باشد.
ب)موسساتی که مقصود از تشکیل آن ممکن است جلب منافع مادی و تقسیم منابع مزبور بین اعضای خود یا غیر باشد.اینگونه موسسات،موسسات غیر تجارتی (انتفاعی)نامیده می شوند.بنابراین فعالیت هایی از قبیل آموزشگاه های علمی و فنی و کلاس های زبان و مدارس غیر انتفاعی و موسسات گازرسانی یا ارائه ی خدمات شهری مانند نظافت و فضای سبز و غیره در زمینه های فوق در قالب موسسات غیر تجاری متصور می باشد که موسسین باید در صورت لزوم نسبت به اخذ مجوز لازم از مراجع ذیصلاح در خصوص موضوع فعالیت موسسه اقدام نمایند.همچنین در بعضی موارد ارانه ی مدارک تحصیلی مرتبط نیز لازم است.بعنوان مثال موسسین گروه حقوقی بایستی علاوه بر داشتن لیسانس حقوق قضایی و ارائه ی مدرک تحصیلی،پرونده ی وکالت را نیز داشته باشند و یا برای تاسیس دفتر مهندسی مدرک تحصیلی در رشته ی مهندسی مورد نظر ضروری است.
مدارک مورد نیاز جهت تاسیس موسسه:
1-تعیین نام به شرح تعیین نام شرکت های تجارتی
2-اخذ دو نسخه تقاضانامه ثبت موسسه از ثبت شرکت ها و تکمیل و امضاء توسط شرکاء
3-تنظیم اساسنامه حداقل در دو نسخه و امضای ذیل تمام صفحات توسط کلیه ی شرکاء
4-تنظیم صورتجلسه ی مجمع موسسین حداقل در دو نسخه
5-فتوکپی مجوز در رابطه با موضوع موسسه در صورت لزوم
6-فتوکپی شناسنامه ی شرکا و در صورت لزوم فتوکپی پایان خدمت آن ها
تذکر:
-حداقل وجود دو نفر شریک در موسسه الزامی است.
-قید سرمایه به هر میزان در موسسه مجاز می باشد.
-امضای مدیر شعبه و فتوکپی شناسنامه وی و قید محل سکونت،در صورتیکه موسسه شعبه داشته باشد.
پس از ارائه مدارک لازم و پرداخت حق الثبت مربوط آگهی تاسیس موسسه توسط ثبت شرکت ها صادر و جهت چاپ در روزنامه ی رسمی و روزنامه ی کثیرالانتشار توسط متقاضی ارسال می گردد.
یادآوری:
هر چند که در آئین نامه ی اصلاحی ثبت تشکیلات و موسسات غیر تجارتی مصوب سال 1337 و اصلاحات بعدی آن اشاره به نقل و انتقال سهم الشرکه،مواد تشکیل دهنده ی اساسنامه،موارد انحلال،ارکان موسسه و اختیارات آن ها و سایر مواردی که در عمل نیاز به رعایت آن ها محسوس می باشد،نگردیده است اما عملاَ می توان از قوانین و مقررات مربوط به شرکت های با مسئولیت محدود در خصوص موسسات غیر تجارتی بهره ی فراوان برد ،بخصوص در مورد تنظیم صورتجلسات مربوط به موسسه.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


شنبه 19 بهمن 1398 :: نویسنده : سامان حسنی

هر کس در موقعی که شرکت را به ثبت می رساند مدارکی به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم کند که خلاف واقع باشد مثل اینکه مدارک مربوط به سرمایه تعهد شده،ساختگی بوده و واقعیت نداشته باشد،یا اینکه نوشته ای ارائه گردد که 35% سرمایه ی تعهد شده به فلان حساب بانکی واریز گردیده،لیکن معلوم شود که چنین حسابی افتتاح نگردیده است و یا اینکه طرح اعلامیه ی پذیره نویسی سهام و یا طرح اساسنامه ی سهام به امضاء موسسین نرسیده باشد ولی چنین وانمود گردد که به امضاءآن ها رسیده است.بنابراین هر اقدامی که در موقع ثبت برخلاف واقعیت صورت گرفته باشد،جرم محسوب و مرتکبین آن اقدامات هم،به مجازات حبس از سه ماه تا دو سال و یا به جزای نقدی از بیست هزار ریال و یا به هر دو مجازات حبس و جزای نقدی محکوم خواهند شد.

تخلفات مربوط به اوراق سهام:
در شرکت های سهامی-سرمایه ی شرکت به اجزایی تقسیم می گردد که کوچکترین جزء آن سهم نامیده می شود،همچنانکه ماده ی 24 قانون تجارت می گوید:«سهم قسمتی است از سرمایه ی شرکت سهامی که مشخص میزان مشارکت و تعهدات و منافع صاحب آن،در شرکت می باشد.ورقه ی سهم،سند قابل معامله ای است که نماینده ی تعداد سهامی است که صاحب آن در شرکت سهامی دارد.»
بنابراین:هر گاه کسانی در ورقه ی سهم با نام،یا گواهینامه ی موقت سهم،مبلغ پرداخت شده را بیش از آنچه که واقعاَ پرداخت شده است قید کنند،یا اینکه سهام و قطعات سهام را قبل از اینکه شرکت به ثبت رسیده باشد صادر نمایند،یا اینکه اساساَ ثبت شرکت ساختگی و مزورانه صورت گرفته و با وجود این اوراق سهامی صادر گردیده باشد،مجرم شناخته می شوند و برابر ماده ی 243 قانون تجارت به مجازات حبس از سه ماه تا دو سال و یا به جزای نقدی از بیست هزار ریال تا دویست هزار ریال و یا به هر دو  مجازات محکوم می گردند.
علاوه بر مواردی که بیان گردید،اقدامات ذیل نیز جرم محسوب و کسانی مبادرت به انجام آن ها نمایند،مستحق مجازات می باشند:
1-کسانی که با علم و آگاهی (سوءنیت)اوراق سهام یا گواهینامه ی موقت سهام را بدون ذکر مبلغی اسمی آن صادر نمایند و و یا به معرض فروش بگذارند.
2-کلیه ی افرادی که  سهام بی نام را قبل از آن که تمام مبلغ اسمی آن پرداخت شده باشد،بفروشند،یا اینکه به معرض فروش بگذارند.
3-هرگاه فرد یا افرادی سهام با نام را قبل از آن که 35% مبلغ اسمی آن ها پرداخت شده باشد صادر کنند یا به فروش برسانند و یا در معرض فروش بگذارند.
به این جهت،با توجه به ماده ی مورد بحث،مرتکبین هر یک از بندهای سه گانه ی فوق پس از ثبوت اتهامات مذکور در مرجع ذیصلاح هر یک از سه ماه تا یک سال حبس یا به جزای نقدی از پنجاه هزار ریال تا پانصد هزار ریال و یا هر دو مجازات محکوم می گردند.
نتیجه اینکه: شرکت های تجارتی بر اساس قانون تجارت تشکیل می شود و وظائف موسسین و اداره کنندگان آن ها باید در حدودی که قانون تعیین نموده است و در اساسنامه ی شرکت هم قید می شود انجام گردد.به این جهت هرگونه عملی که در مورد به ثبت رسانیدن شرکت و پذیره نویسی و اعلام آگهی و صدور اوراق سهام،اعم از سهام با نام،یا بی نام،یا گواهینامه ی موقت و مبلغ سرمایه تعهد شده و پرداخت شده و استقراض و صدور اوراق قرضه و خرید و فروش اعمال شود،و اقدامات هیئت مدیره باید در محدوده ی قوانین و مقررات باشد والا در صورتی که تخلف یا تخلفاتی انجام داده باشند که با قصد و عمد (سوء نیت) انجام گرفته باشند، و پرونده با ذکر دلایل به مراجع قضائی ذیصلاح احاله شود در صورت ثبوت جرم به مجازات های مقرره محکوم خواهند شد.
لازم به ذکر است که اگر افراد دیگری در این قبیل امور با آن ها مشارکت نموده و یا اینکه انجام آن عملیات را تسهیل نمایند به مجازات شریک یا معاون جرم محکوم خواهند شد که در قانون مجازات اسلامی هر یک از شرکاء و معاونین جرم تعریف شده و نحوه ی دخالت آن ها و تاثیر آن در وقوع جرم مشخص گردیده است که چون موضوع آن مربوط به حقوق جزای عمومی می باشد از بحث بیشتر در این زمینه خودداری می شود و فقط به ذکر این نکته بسنده می شود که در امر تجارت هم ممکن است فردی به تنهایی مرتکب جرمی شده باشد و ممکن است کسانی با او در این امر مشارکت داشته و یا معاونت نموده باشند که بر حسب مورد مباشر یا شریک و معاون جرم تلقی خواهند شد و برابر قانون به مجازات خواهند رسید.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 7 بهمن 1398 :: نویسنده : سامان حسنی

 
علامت تجاری را می توان به سه دسته علائم خدماتی ، علائم تصدیقی و علائم جمعی طبقه بندی کرد. منظور از علائم جمعی ، نشان ، برچسب ، کلمه یا عبارت یا هر علامت دیگری است که نشان می دهد کالاهای تولید شده یا خدمات ارائه شده مربوط به اعضای یک سازمان یا اتحادیه خاص است. به طور مثال حروف " ILGWU" روی هر پیراهنی باشد نشان می دهد که این پیراهن از تولیدات اعضای یک اتحادیه بین المللی تولید کننده لباس می باشد و بدین وسیله این پیراهن را از آن هایی که اشخاص خارج از اتحادیه تولید می کنند ممتاز می سازد.

در تعریف دیگری از علامت جمعی آمده است : علامت جمعی علائمی می باشند که مربوط به انجمن هایی هستند که اعضا به دلیل برخی ویژگی ها و خصوصیات برجسته ، خود را با این علائم معرفی می کنند . مانند انجمن های مهندسی ، حسابداری و غیره
شایان ذکر است ، در ماده 7 بند 1 کنوانسیون پاریس علائم تجاری جمعی ، پیش بینی و پذیرفته شده است و هر کشور عضو اتحادیه متعهد است که علائم تجاری مربوط به انجمن هایی را که موجودیت آن ها در کشور مبدا برخلاف قوانین نباشد ، پذیرفته و از آن ها حتی در صورت نداشتن موسسه صنعتی یا تجاری حمایت نمایند.
این اتحادیه عموماَ اتحادیه های تولیدکنندگان و سازندگان و توزیع کنندگان ، فروشندگان یا سایر تجار کالاهایی هستند که در یک کشور ، ناحیه یا محل معینی فعالیت می کنند. علائم جمعی نیز برای تشخیص کالای این قبیل جماعات از کالای دیگران به کار می رود.
با توجه به آنچه گفته شد ، در این مطلب به بررسی خصوصیات ثبت علامت تجاری جمعی می پردازیم. در این رابطه مقالات ذیل را نیز می توانید مطالعه نمایید :
- ثبت علامت تجاری ( برند ) فردی و جمعی
- مواد قانونی راجع به ثبت علامت تجاری جمعی
- ثبت اظهارنامه ی علامت جمعی

• خصوصیات ثبت علامت تجاری جمعی
برای ثبت علامت جمعی تسلیم اظهارنامه ضروری است. مطابق ماده 137 آئین نامه اجرایی، در ثبت کردن علامت جمعی رعایت موارد زیر ضروری است :
یک – اظهارنامه ثبت در صورتی پذیرفته خواهد شد که مطابق ماده 42 قانون مذکور ، در اظهارنامه به " جمعی بودن علامت " اشاره شده و نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از آن نیز ضمیمه اظهارنامه گردد ؛
دو – در ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی ، باید خصوصیات مشترک یا کیفیت کالاها و خدمات تولیدی در یک منطقه جغرافیایی معین یا مورد تایید که تحت آن خصوصیات ، اشخاص می توانند از علامت مذکور استفاده کنند و همچنین ضمانت اجراهای مربوط به عدم رعایت شرایط و ضوابط یاد شده تعیین گردد ؛
سه- آگهی ثبت علامت جمعی پس از پذیرش ، با ذکر خلاصه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت ، انجام خواهد شد ؛
چهار- هر گونه تغییر در ضوابط و شرایط حاکم بر استفاده از علامت جمعی اعلام گردد باید در دفتر ثبت قید شود. البته تغییرات مذکور قبل از ثبت ، هیچ گونه اثری نخواهد داشت ؛
پنج- تغییر در مالکیت ثبت علامت تجاری جمعی یا حق مالکیت ناشی از تسلیم اظهارنامه مربوط، اصولاَ امکان پذیر است و به درخواست هر ذینفع ، از اداره مالکیت صنعتی انجام خواهد شد و به ثبت خواهد رسید. در این صورت به استثنای تغییر در مالکیت اظهارنامه ، طبق ماده 48 ق- ث- ا- ط- ع ، توسط اداره ثبت مالکیت صنعتی ، تغییرات درخواست شده آگهی می شود.
تغییر در مالکیت ثبت علامت فردی یا جمعی در صورتی که در مواردی مانند ماهیت ، مبدا ، مراحل ساخت ، خصوصیات یا تناسب با هدف کالاها یا خدمات ، سبب گمراهی یا فریب عمومی می شود معتبر نیست. تغییر در مالکیت علامت تجاری فردی ، جمعی و اظهارنامه نسبت به اشخاص ثالث وقتی موثر است که درخواست تغییر به اداره ثبت مالکیت صنعتی تسلیم شود.
شش- علاوه بر مالک علامت جمعی ثبت شده ، سایر اشخاص نیز می توانند با رعایت شرایط و ضوابط مربوط، از علامت یاد شده استفاده نمایند.
هفت- متقاضی مکلف است گواهی لازم در زمینه مشخصات اظهارنامه ثبت علامت جمعی و شرایط و ضوابط استفاده از علامت جمعی و خصوصیات مشترک یا کیفیت کالاها و خدمات تولیدی ، در یک منطقه جغرافیایی معین یا مورد تایید که تحت مشخصات مزبور اشخاص می توانند از علامت مذکور استفاده کنند و ضمانت اجرای آن را از اتحادیه ها ، صنوف ، مقام صلاحیت دار یا دستگاه مرتبط، بر طبق بند ب مفاد ماده 30 و ماده 42 ق- ث- ا- ط- ع و تبصره ماده 137 آئین نامه اجرایی آن ، اخذ و به مرجع ثبت تسلیم نماید ؛ زیرا مارک یا علامت جمعی برخلاف مارک و علامت فردی یا اختصاصی، مخصوص یک فرد یا شخص نیست بلکه مربوط به خصوصیات مشترک یا اشتراک کیفی کالاها و خدمات تولیدی یک منطقه جغرافیایی معین و اصناف یا مشاغل و حرف تولیدات صنعتی ، کشاورزی یا خدمات تولیدی با اوصاف مشترک است. لذا علامت جمعی مختص و مرتبط به اتحادیه ها و اصناف یا گروهی ، در تولیدات با اوصاف مشترک است و متقاضی ثبت علامت جمعی به نمایندگی صنف خاص و شرایط مورد قبول آن ها اقدام خواهد کرد. بنابراین اخذ گواهی اتحادیه یا صنف که حاکی از قبول مشخصات اظهارنامه و شرایط و ضوابط استفاده از علامت جمعی و تایید خصوصیات و کیفیت تولیدات یا خدماتی و ارائه آن است ، برای ثبت کردن علامت جمعی ضروری است و این ضرورت ناشی از خصوصیات و ماهیت مارک یا علامت جمعی است که در بسیاری از کشورهای صنعتی جهان از جمله در کشور فرانسه برابر ماده 1- 715 قانون مالکیت فکری و صنعتی به این موضوع توجه خاص شده است.
اظهارنامه جمعی به همان ترتیبی که در اظهارنامه فردی و شخصی مقرر است ، مورد بررسی قرار می گیرد و در صورت عدم اعتراض یا رد اعتراض، چنانچه اداره مالکیت صنعتی تشخیص دهد که شرایط قانونی در اظهارنامه رعایت شده است علامت را در دفتر مخصوص ثبت کرده و آگهی مربوط به ثبت را منتشر و گواهی نامه ثبت صادر خواهد کرد و از جهت مدت اعتبار و تمدید اعتبار گواهی نامه و آثار حقوقی با علامت فردی و شخصی تفاوتی ندارد.
هر ذی نفع می تواند از دادگاه ابطال ثبت علامت را درخواست نماید. در این صورت باید ثابت کند که شرایط مقرر شده در قانون رعایت نشده است. علاوه بر موجبات ابطال مذکور ، هر گاه خواهان ثابت کند که مالک علامت ثبت شده از آن به تنهایی و یا برخلاف ضوابط ، از آن استفاده کرده و یا اجازه استفاده از آن را صادر می کند یا به نحوی از علامت جمعی استفاده کند یا اجازه استفاده از آن را بدهد که موجب فریب مراکز تجاری یا عمومی نسبت به مبدا و یا هر خصوصیت مشترک دیگر کالا و خدمات مربوط گردد ، دادگاه علامت جمعی را باطل خواهد نمود .





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 2 بهمن 1398 :: نویسنده : سامان حسنی

 
 در قانون تجارت ایران تعریفی از شرکت تجاری دیده نمی شود. لیکن برخی از حقوقدانان با توجه به چارچوب حقوقی موجود ،تعاریف مختلفی از شرکت تجاری پیشنهاد کرده اند ،از جمله دکتر ستوده تهرانی از اساتید حقوق در این رابطه می نویسد: شرکت تجاری عبارت است از سازمانی که بین دو یا چند نفر تشکیل می شود که در آن هر یک سهمی به صورت نقد یا جنس یا کار خود در بین می گذارد تا مبادرت به عملیات تجاری نموده و منافع و زیان های حاصله را بین خود تقسیم کنند. دکتر اسکینی از حقوقدانان معاصر نیز این تعریف را از شرکت تجاری ارائه کرده است: شرکت تجاری ،قراردادی است که به موجب آن،یک یا چند نفر توافق می کنند سرمایه ی مستقلی را که از جمع آورده های آن ها تشکیل می شود، ایجاد کنند و به موسسه ای که برای انجام مقصودخاصی تشکیل می گردد، اختصاص دهند و در منافع و زیان های حاصل از به کارگیری سرمایه سهیم شوند. 

 بر عکس ،قانون مدنی شرکت را تعریف کرده است ،در حقوق مدنی ،شرکت به دو معنای عام و خاص به کار رفنه است در معنای عام ،شرکت عبارت از عقدی است که در آن طرفین ،سرمایه یا کار خود را برای رسیدن به سودی خاص جمع می کنند. در این معنا ،علاوه بر عقد شرکت ،که موضوع مواد 571 به بعد قانون مدنی است ،عقد مضاربه ،عقد مزارعه و عقد مساقات هم از مصادیق شرکت حساب می آیند.در معنای خاص ،شرکت یکی از عقود معینی است که همراه با اشاعه در حق مالکیت ایجاد می شود.معمولاً هرگاه در حقوق مدنی از شرکت صحبت می شود ،مقصود همین نوع اخیر است.به موجب ماده ی 571 قانون مدنی: (شرکت عبارت است از اجتماع حقوق مالکین متعدد در شی واحد به نحو اشاعه) در این قانون و در این تعریف،(شرکت)بیانگر هرگونه مالکیت مشاعی بر هر مالی است ،لذا دامنه ی این تعریف فراتر از شرکت های تجاری به شکل شناخته شده در جامعه است و مقرراتی که در چارچوب این قانون و این تعریف آورده شده،نمی تواند ضرورتاً در مورد شرکت های تجاری اطلاق داشته باشد. در قانون مدنی آمده است  شرکت  مدنی ممکن است اختیاری یا قهری باشد(ماده ی 572 ق.م)شرکت قهری بر توافق شرکا استوار نیست ،بلکه در نتیجه ی اجتماع حقوق مالکان ،به سبب امتزاج یا ارث تحقق می یابد(ماده ی 574ق.م) بر عکس ،شرکت اختیاری حاصل اراده ی طرفین است ،زیرا یا در نتیجه ی عقدی از  عقود حاصل می شود یا در نتیجه ی عمل شرکا ،از قبیل مزج اختیاری یا قبول مالی مشاعاً در ازای عمل چند نفر و نحو اینها(ماده ی 573ق.م) بنابراین شرکت های تجاری ،اجتماع دو یا چند شخص حقیقی یا حقوقی به منظور انجام عملیات تجاری و کسب سود را گویند.شرکت هایی که هدف از تاًسیس آن ها  تجارت نیست و اعمال تجاری انجام نمی دهند ،شرکت های حقوقی یا مدنی نامیده می شوند.

 افتراق شرکت های مدنی و تجاری:

 با تشکیل یک شرکت تجاری،وضعیت حقوقی خاصی پدید می آید.آثار حقوقی ناشی از تشکیل یک شرکت تجاری که آن را  از شرکت مدنی متمایز می کند را می توان به شرح ذیل فهرست کرد:

  -شرکت مدنی اقامتگاه و تابعیت ندارد ،در حالی که اقامتگاه و تابعیت شرکت تجاری لزوماً باید مشخص باشد.

 نظر به اینکه شرکت تجاری بعد از تاسیس یک شخصیت حقوقی مستقل می  شود ،لذا به منظور سهولت در ارتباط و نظارت بر امور شرکت ،یک اقامتگاه قانونی برای یک شرکت فرض می شود.در نظام های حقوقی مختلف در جهان ،مکان های مختلفی  به عنوان اقامتگاه هر شرکت فرض گردیده است.

1)حسن ستوده ،تهرانی،حقوق تجارت-جلد اول(تهران:انتشارات دانشگاه تهران،1364) ،صفحه ی 172

2)اسکینی، ربیعا ،حقوق تجارت-شرکت های تجاری،جلد اول(تهران،انتشارات سمت،1375) ،صفحه ی 17

3)کاتوزیان ،ناصر ،حقوق مدنی(مشارکت ها ،صلح ،عطایا) ،چاپ اقبال ،1363 ،صفحه ی 6 به بعد.

 در ماده ی 590 قانون تجارت ،اقامتگاه اشخاص حقوقی مکانی تعیین شده است که (اداره ی امور)شخص حقوقی در آنجا باشد.ولی  در ماده ی 1002 قانون مدنی ،اقامتگاه اشخاص حقوقی(مرکز عملیات)آن ها تعیین شده است.لذا از لحاظ  حقوقی تعارضی بین این دو ماده دیده می شود.زیرا در مورد اشخاص حقوقی ،خصوصاً شرکت های تجاری  ،معمولاً(محل اداره ی امور)که معمولاً دفتر مرکزی نامیده می شود ،با(مرکز عملیات)که معمولاً کارگاه یا کارخانه ای در مسافت بسیار دور و حتی در شهر دیگر واقع شده است ،تفاوت وجود دارد.در رابطه با این تعارض قانونی ،

 حقوقدانان نظرات مختلفی ارایه کرده اند ،لیکن نظر قالب این است که حکم قانون تجارت به دلیل خاص بودن بر حکم قانون مدنی به دلیل عام بودن ارجحیت دارد.

 بنابراین ،اقامتگاه هر شرکت تجاری،مرکز اداره ی امور آن است و کلیه ی ابلاغ های قانونی،دادخواست،اظهارنامه،و غیره فقط باید به اقامتگاه قانونی شرکت تسلیم شود.

 همچنین با تاسیس یک شرکت تجاری و ایجاد یک شخصیت حقوقی فرضی برای آن،مساله ی تابعیت این شخصیت حقوقی نیز مطرح می باشد که در بسیاری از دعاوی تجاری بین المللی این موضوع از اهمیت خاصی برخوردار است.

در رابطه با تعیین تابعیت شرکت های تجاری نیز معیارهای متفاوتی در نظام های حقوقی کشورهای مختلف جهان مطرح می باشد.در کشور ما ایران،طبق ماده ی 591 قانون تجارت اشخاص حقوقی(از جمله شرکت ها) تابعیت کشوری را در اختیار دارند که اقامتگاه آن ها در کشور می باشد.از این رو ،شرکتی که مرکز اداره ی امور آن در ایران واقع باشد،دارای تابعیت ایرانی است،ولو اینکه مرکز عملیات آن خارج از کشور باشد.

 -شرکت مدنی فاقد شخصیت است ،در حالی که شرکت تجاری اصولاً یک شخصیت حقوقی است.

 -موضوع شرکت مدنی معاملات غیر تجاری است ،در حالی که موضوع شرکت های تجاری معاملات تجاری است.

 -قانون ،شرکت های تجاری را تحت نظم به خصوصی قرار داده و حتی انواع آن ها را مشخص و محدود نموده و ضوابط معینی را بر آن ها حاکم کرده است ،در حالی که شرکت های حقوقی تابع قصد و اراده ی شرکا می باشند و به هر نحو که بخواهند (مشروط بر آنکه مغایر قانون مدنی نباشند)می توانند شرکت تشکیل دهند.

 در این رابطه قابل ذکر است طبقه بندی شرکت های تجاری در هر کشور تابع نظام حقوقی همان کشور است .بنابراین ،نمی توان طبقه بندی طبقه بندی واحد بین المللی برای شرکت های تجاری متصور شد و حتی فراتر از آن ،هر نوع شرکت ممکن است مفهوم و جایگاه خود در هر کشور را داشته باشد.به عبارتی ،شرکت سهامی در ایران دارای همان تعریف از شرکت های سهامی در کشورهای دیگر نیست.شرکت با مسئولیت محدود نیز اینچنین است.برای نمونه  ،درکشور انگلستان و بر اساس قوانین شرکت ها مصوب 1982 با اصلاحات بعدی ،شرکت ها باید به یکی از دو نوع عام(Public) یا خاص(خصوصی)(private)باشند.شرکت های عام با پسوند(P.I.C) در نامشان از شرکت های خصوصی تفکیک می شوند.

 در کشور ما در ماده ی 20 قانون تجارت ،شرکت های تجاری به هفت نوع ذیل طبقه بندی شده است:

 1)شرکت سهامی 2)شرکت با مسئولیت محدود 3)شرکت تضامنی 4)شرکت مختلط غیر سهامی 5)شرکت مختلط سهامی  6)شرکت نسبی  7)شرکت تعاونی تولید و مصرف

 نکته:در لایحه ی اصلاح قانون تجارت(مصوب 1384 هیات وزیران)از هفت نوع شرکت تجاری پیش بینی شده در قانون تجارت ،شرکت های مختلط غیر سهامی ،مختلط سهامی و نسبی حذف شده اند ،و لذا چهار نوع شرکت تجاری یعنی سهامی ،با مسئولیت محدود ،تضامنی و تعاونی فقط به رسمیت شناخته شده اند.

 طبق لایحه ی قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت-مصوب 24/12/1347 شرکت های سهامی نیز به دو گروه طبقه بندی می شوند:اول:شرکت های سهامی عام  دوم: شرکت های سهامی خاص 

 این دو نوع شرکت نیز اگرچه از لحاظ ساختار شبیه به یکدیگر هستند ،لیکن در برخی از مقررات با یکدیگر تفاوت دارند.1

 -شرکت مدنی همیشه و ضرورتاً با حداقل دو نفر تشکیل می گردد ،در حالی که در تاسیس بعضی از شرکت های تجاری ضرورتاً وجود حداقل سه نفر لازم است(مثل شرکت سهامی خاص)

 -شرکت های تجاری حتماً و ضرورتاً در نتیجه ی اختیار و اراده ی شرکا به وجود می آیند ،ولی بعضی از شرکت های مدنی بدون اراده و اختیار شرکا به وجود می آیند(مثل شراکت وراث در مال الترکه)

 -مسئولیت شرکا در شرکت های تجاری بر حسب نوع شرکت ممکن است به میزان سهم ،محدود به سرمایه ،نسبت به سرمایه و تضمین تمام سرمایه و یا مختلط باشد ،در حالی که در شرکت های مدنی چنین مسئولیتی وجود ندارد و مسئولیت در امور مدنی منفرد می باشد.

 -نحوه ی تقسیم سود و زیان در شرکت های تجاری بر اساس نوع شرکت ها متفاوت است و بر مبنای مسئولیت شرکا انجام می گیرد ،در صورتی که در شرکت های مدنی همیشه تقسیم سود و زیان به نسبت سهم است.

 -استقلال مالی:با تاسیس یک شرکت تجاری و تعیین مدیران آن که نحوه ی تعیین آن ها را قانون تجارت یا اساسنامه ی همان شرکت مشخص می کند ،هیچیک از شرکا حق مداخله در امور اجرایی شرکت را نخواهند داشت و تنها شیوه ی نظارت بر امور شرکت توسط شرکا از طریق مجمع عمومی و بازرس قانونی و یا مراجع قضایی است.

 -دارا بودن حقوق و تکالیف مستقل از شرکا:از سایر ویژگی های متمایز شرکت تجاری این است که با تشکیل یک شرکت تجاری ،حقوق و تکالیف این شخصیت حقوقی مستقل از حقوق و تکالیف صاحبان سرمایه و موسسین آن خواهد بود.لذا صاحبان سرمایه ی یک شرکت و خود شرکت می توانند به موازات و مستقل از یکدیگر از حقوق و امتیاز اقتصادی و اجتماعی استفاده کنند.

 برای نمونه ،یک شرکت و سهامداران آن می توانند مستقلاً در یک زمینه ی مشترک تجاری فعالیت داشته باشند.

 -ورشکستگی ، تصفیه و مرور زمان مختص شرکت های تجاری و تجار است  ،در حالی که در امور مدنی مقررات اعسار جاری می گردد.

 1)قابل ملاحظه است  ،بعد از تصویب قانون تجارت ،قوانین مختلفی در رابطه با شرکت های تعاونی به تصویب رسیده است که به موجب آن ها تغییراتی در طبقه بندی و مقررات مربوط به شرکت های تعاونی داده شده است.برای نمونه ،می توان به قانون شرکت تعاونی ،مصوب 1350 و قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران-مصوب 1370- اشاره کرد.لذا اگرچه قانون تجارت منبع اصلی مقررات مربوط به شرکت ها در ایران محسوب می شود ،لیکن سایر قوانین ،برخی مقررات مربوط به شرکت ها ،مندرج در قانون تجارت را تغییر داده اند.لیکن متاسفانه در اکثر مجموعه قوانین تجارت که امروز منتشر می شود ،این تغییرات در قوانین اعمال نمی گردد و همین موضوع موجب بروز اشتباه در شناخت قوانین معتبر و حتی بروز اختلاف بین اشخاص حقوقی ذینفع می گردد. (پاکدامن،  رضا ،  حقوق شرکت های تجاری ، انتشارات خرسندی ، 1389.صفحه ی 18)




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 2 بهمن 1398 :: نویسنده : سامان حسنی

 
 در قانون تجارت ایران تعریفی از شرکت تجاری دیده نمی شود. لیکن برخی از حقوقدانان با توجه به چارچوب حقوقی موجود ،تعاریف مختلفی از شرکت تجاری پیشنهاد کرده اند ،از جمله دکتر ستوده تهرانی از اساتید حقوق در این رابطه می نویسد: شرکت تجاری عبارت است از سازمانی که بین دو یا چند نفر تشکیل می شود که در آن هر یک سهمی به صورت نقد یا جنس یا کار خود در بین می گذارد تا مبادرت به عملیات تجاری نموده و منافع و زیان های حاصله را بین خود تقسیم کنند. دکتر اسکینی از حقوقدانان معاصر نیز این تعریف را از شرکت تجاری ارائه کرده است: شرکت تجاری ،قراردادی است که به موجب آن،یک یا چند نفر توافق می کنند سرمایه ی مستقلی را که از جمع آورده های آن ها تشکیل می شود، ایجاد کنند و به موسسه ای که برای انجام مقصودخاصی تشکیل می گردد، اختصاص دهند و در منافع و زیان های حاصل از به کارگیری سرمایه سهیم شوند. 

 بر عکس ،قانون مدنی شرکت را تعریف کرده است ،در حقوق مدنی ،شرکت به دو معنای عام و خاص به کار رفنه است در معنای عام ،شرکت عبارت از عقدی است که در آن طرفین ،سرمایه یا کار خود را برای رسیدن به سودی خاص جمع می کنند. در این معنا ،علاوه بر عقد شرکت ،که موضوع مواد 571 به بعد قانون مدنی است ،عقد مضاربه ،عقد مزارعه و عقد مساقات هم از مصادیق شرکت حساب می آیند.در معنای خاص ،شرکت یکی از عقود معینی است که همراه با اشاعه در حق مالکیت ایجاد می شود.معمولاً هرگاه در حقوق مدنی از شرکت صحبت می شود ،مقصود همین نوع اخیر است.به موجب ماده ی 571 قانون مدنی: (شرکت عبارت است از اجتماع حقوق مالکین متعدد در شی واحد به نحو اشاعه) در این قانون و در این تعریف،(شرکت)بیانگر هرگونه مالکیت مشاعی بر هر مالی است ،لذا دامنه ی این تعریف فراتر از شرکت های تجاری به شکل شناخته شده در جامعه است و مقرراتی که در چارچوب این قانون و این تعریف آورده شده،نمی تواند ضرورتاً در مورد شرکت های تجاری اطلاق داشته باشد. در قانون مدنی آمده است  شرکت  مدنی ممکن است اختیاری یا قهری باشد(ماده ی 572 ق.م)شرکت قهری بر توافق شرکا استوار نیست ،بلکه در نتیجه ی اجتماع حقوق مالکان ،به سبب امتزاج یا ارث تحقق می یابد(ماده ی 574ق.م) بر عکس ،شرکت اختیاری حاصل اراده ی طرفین است ،زیرا یا در نتیجه ی عقدی از  عقود حاصل می شود یا در نتیجه ی عمل شرکا ،از قبیل مزج اختیاری یا قبول مالی مشاعاً در ازای عمل چند نفر و نحو اینها(ماده ی 573ق.م) بنابراین شرکت های تجاری ،اجتماع دو یا چند شخص حقیقی یا حقوقی به منظور انجام عملیات تجاری و کسب سود را گویند.شرکت هایی که هدف از تاًسیس آن ها  تجارت نیست و اعمال تجاری انجام نمی دهند ،شرکت های حقوقی یا مدنی نامیده می شوند.

 افتراق شرکت های مدنی و تجاری:

 با تشکیل یک شرکت تجاری،وضعیت حقوقی خاصی پدید می آید.آثار حقوقی ناشی از تشکیل یک شرکت تجاری که آن را  از شرکت مدنی متمایز می کند را می توان به شرح ذیل فهرست کرد:

  -شرکت مدنی اقامتگاه و تابعیت ندارد ،در حالی که اقامتگاه و تابعیت شرکت تجاری لزوماً باید مشخص باشد.

 نظر به اینکه شرکت تجاری بعد از تاسیس یک شخصیت حقوقی مستقل می  شود ،لذا به منظور سهولت در ارتباط و نظارت بر امور شرکت ،یک اقامتگاه قانونی برای یک شرکت فرض می شود.در نظام های حقوقی مختلف در جهان ،مکان های مختلفی  به عنوان اقامتگاه هر شرکت فرض گردیده است.

1)حسن ستوده ،تهرانی،حقوق تجارت-جلد اول(تهران:انتشارات دانشگاه تهران،1364) ،صفحه ی 172

2)اسکینی، ربیعا ،حقوق تجارت-شرکت های تجاری،جلد اول(تهران،انتشارات سمت،1375) ،صفحه ی 17

3)کاتوزیان ،ناصر ،حقوق مدنی(مشارکت ها ،صلح ،عطایا) ،چاپ اقبال ،1363 ،صفحه ی 6 به بعد.

 در ماده ی 590 قانون تجارت ،اقامتگاه اشخاص حقوقی مکانی تعیین شده است که (اداره ی امور)شخص حقوقی در آنجا باشد.ولی  در ماده ی 1002 قانون مدنی ،اقامتگاه اشخاص حقوقی(مرکز عملیات)آن ها تعیین شده است.لذا از لحاظ  حقوقی تعارضی بین این دو ماده دیده می شود.زیرا در مورد اشخاص حقوقی ،خصوصاً شرکت های تجاری  ،معمولاً(محل اداره ی امور)که معمولاً دفتر مرکزی نامیده می شود ،با(مرکز عملیات)که معمولاً کارگاه یا کارخانه ای در مسافت بسیار دور و حتی در شهر دیگر واقع شده است ،تفاوت وجود دارد.در رابطه با این تعارض قانونی ،

 حقوقدانان نظرات مختلفی ارایه کرده اند ،لیکن نظر قالب این است که حکم قانون تجارت به دلیل خاص بودن بر حکم قانون مدنی به دلیل عام بودن ارجحیت دارد.

 بنابراین ،اقامتگاه هر شرکت تجاری،مرکز اداره ی امور آن است و کلیه ی ابلاغ های قانونی،دادخواست،اظهارنامه،و غیره فقط باید به اقامتگاه قانونی شرکت تسلیم شود.

 همچنین با تاسیس یک شرکت تجاری و ایجاد یک شخصیت حقوقی فرضی برای آن،مساله ی تابعیت این شخصیت حقوقی نیز مطرح می باشد که در بسیاری از دعاوی تجاری بین المللی این موضوع از اهمیت خاصی برخوردار است.

در رابطه با تعیین تابعیت شرکت های تجاری نیز معیارهای متفاوتی در نظام های حقوقی کشورهای مختلف جهان مطرح می باشد.در کشور ما ایران،طبق ماده ی 591 قانون تجارت اشخاص حقوقی(از جمله شرکت ها) تابعیت کشوری را در اختیار دارند که اقامتگاه آن ها در کشور می باشد.از این رو ،شرکتی که مرکز اداره ی امور آن در ایران واقع باشد،دارای تابعیت ایرانی است،ولو اینکه مرکز عملیات آن خارج از کشور باشد.

 -شرکت مدنی فاقد شخصیت است ،در حالی که شرکت تجاری اصولاً یک شخصیت حقوقی است.

 -موضوع شرکت مدنی معاملات غیر تجاری است ،در حالی که موضوع شرکت های تجاری معاملات تجاری است.

 -قانون ،شرکت های تجاری را تحت نظم به خصوصی قرار داده و حتی انواع آن ها را مشخص و محدود نموده و ضوابط معینی را بر آن ها حاکم کرده است ،در حالی که شرکت های حقوقی تابع قصد و اراده ی شرکا می باشند و به هر نحو که بخواهند (مشروط بر آنکه مغایر قانون مدنی نباشند)می توانند شرکت تشکیل دهند.

 در این رابطه قابل ذکر است طبقه بندی شرکت های تجاری در هر کشور تابع نظام حقوقی همان کشور است .بنابراین ،نمی توان طبقه بندی طبقه بندی واحد بین المللی برای شرکت های تجاری متصور شد و حتی فراتر از آن ،هر نوع شرکت ممکن است مفهوم و جایگاه خود در هر کشور را داشته باشد.به عبارتی ،شرکت سهامی در ایران دارای همان تعریف از شرکت های سهامی در کشورهای دیگر نیست.شرکت با مسئولیت محدود نیز اینچنین است.برای نمونه  ،درکشور انگلستان و بر اساس قوانین شرکت ها مصوب 1982 با اصلاحات بعدی ،شرکت ها باید به یکی از دو نوع عام(Public) یا خاص(خصوصی)(private)باشند.شرکت های عام با پسوند(P.I.C) در نامشان از شرکت های خصوصی تفکیک می شوند.

 در کشور ما در ماده ی 20 قانون تجارت ،شرکت های تجاری به هفت نوع ذیل طبقه بندی شده است:

 1)شرکت سهامی 2)شرکت با مسئولیت محدود 3)شرکت تضامنی 4)شرکت مختلط غیر سهامی 5)شرکت مختلط سهامی  6)شرکت نسبی  7)شرکت تعاونی تولید و مصرف

 نکته:در لایحه ی اصلاح قانون تجارت(مصوب 1384 هیات وزیران)از هفت نوع شرکت تجاری پیش بینی شده در قانون تجارت ،شرکت های مختلط غیر سهامی ،مختلط سهامی و نسبی حذف شده اند ،و لذا چهار نوع شرکت تجاری یعنی سهامی ،با مسئولیت محدود ،تضامنی و تعاونی فقط به رسمیت شناخته شده اند.

 طبق لایحه ی قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت-مصوب 24/12/1347 شرکت های سهامی نیز به دو گروه طبقه بندی می شوند:اول:شرکت های سهامی عام  دوم: شرکت های سهامی خاص 

 این دو نوع شرکت نیز اگرچه از لحاظ ساختار شبیه به یکدیگر هستند ،لیکن در برخی از مقررات با یکدیگر تفاوت دارند.1

 -شرکت مدنی همیشه و ضرورتاً با حداقل دو نفر تشکیل می گردد ،در حالی که در تاسیس بعضی از شرکت های تجاری ضرورتاً وجود حداقل سه نفر لازم است(مثل شرکت سهامی خاص)

 -شرکت های تجاری حتماً و ضرورتاً در نتیجه ی اختیار و اراده ی شرکا به وجود می آیند ،ولی بعضی از شرکت های مدنی بدون اراده و اختیار شرکا به وجود می آیند(مثل شراکت وراث در مال الترکه)

 -مسئولیت شرکا در شرکت های تجاری بر حسب نوع شرکت ممکن است به میزان سهم ،محدود به سرمایه ،نسبت به سرمایه و تضمین تمام سرمایه و یا مختلط باشد ،در حالی که در شرکت های مدنی چنین مسئولیتی وجود ندارد و مسئولیت در امور مدنی منفرد می باشد.

 -نحوه ی تقسیم سود و زیان در شرکت های تجاری بر اساس نوع شرکت ها متفاوت است و بر مبنای مسئولیت شرکا انجام می گیرد ،در صورتی که در شرکت های مدنی همیشه تقسیم سود و زیان به نسبت سهم است.

 -استقلال مالی:با تاسیس یک شرکت تجاری و تعیین مدیران آن که نحوه ی تعیین آن ها را قانون تجارت یا اساسنامه ی همان شرکت مشخص می کند ،هیچیک از شرکا حق مداخله در امور اجرایی شرکت را نخواهند داشت و تنها شیوه ی نظارت بر امور شرکت توسط شرکا از طریق مجمع عمومی و بازرس قانونی و یا مراجع قضایی است.

 -دارا بودن حقوق و تکالیف مستقل از شرکا:از سایر ویژگی های متمایز شرکت تجاری این است که با تشکیل یک شرکت تجاری ،حقوق و تکالیف این شخصیت حقوقی مستقل از حقوق و تکالیف صاحبان سرمایه و موسسین آن خواهد بود.لذا صاحبان سرمایه ی یک شرکت و خود شرکت می توانند به موازات و مستقل از یکدیگر از حقوق و امتیاز اقتصادی و اجتماعی استفاده کنند.

 برای نمونه ،یک شرکت و سهامداران آن می توانند مستقلاً در یک زمینه ی مشترک تجاری فعالیت داشته باشند.

 -ورشکستگی ، تصفیه و مرور زمان مختص شرکت های تجاری و تجار است  ،در حالی که در امور مدنی مقررات اعسار جاری می گردد.

 1)قابل ملاحظه است  ،بعد از تصویب قانون تجارت ،قوانین مختلفی در رابطه با شرکت های تعاونی به تصویب رسیده است که به موجب آن ها تغییراتی در طبقه بندی و مقررات مربوط به شرکت های تعاونی داده شده است.برای نمونه ،می توان به قانون شرکت تعاونی ،مصوب 1350 و قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران-مصوب 1370- اشاره کرد.لذا اگرچه قانون تجارت منبع اصلی مقررات مربوط به شرکت ها در ایران محسوب می شود ،لیکن سایر قوانین ،برخی مقررات مربوط به شرکت ها ،مندرج در قانون تجارت را تغییر داده اند.لیکن متاسفانه در اکثر مجموعه قوانین تجارت که امروز منتشر می شود ،این تغییرات در قوانین اعمال نمی گردد و همین موضوع موجب بروز اشتباه در شناخت قوانین معتبر و حتی بروز اختلاف بین اشخاص حقوقی ذینفع می گردد. (پاکدامن،  رضا ،  حقوق شرکت های تجاری ، انتشارات خرسندی ، 1389.صفحه ی 18)




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :



 
چون درخواست انجام هرگونه تغییرات مورد نظر صاحبان سهام شرکت به موجب صورتجلسه به مرجع ثبت شرکت ها اعلام می گردد و در مواردی که:
1-انتخاب مدیران و بازرس یا بازرسان و روزنامه کثیرالانتشار 2-تصویب ترازنامه3-کاهش یا افزایش سرمایه و وقوع هر نوع تغییر در اساسنامه4-انحلال شرکت و نحوه ی تصفیه ی آن در دستور جلسه مجمع عمومی قرار گرفته باشد چارچوب کلی و اجمالی از نحوه ی تنظیم صورتجلسات لازم ارائه می گردد .

- ثبت شرکت در مرجع ثبت شرکت ها

- مرجع ثبت شرکت ها

همان گونه که در مطالب قبلی ذکر شد هر نوع تغییری در اساسنامه شرکت باید به موجب صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده به ثبت شرکت ها اعلام گردد.بنابراین لازم است ابتدا اعضاء شرکت و یا هیئت رئیسه جلسه برگزار شده از مواد اساسنامه شرکت اطلاع کافی و کامل داشته باشند که در این صورت نکات ذیل را ضمن انشاء و نگارش متناسب موضوعات مورد نظر بصورت صورتجلسه قابل قبول تنظیم می نمایند.
الف)نحوه تنظیم صورتجلسات مجمع عمومی فوق العاده:
1-عنوان صورتجلسه،"صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده"
2-نام کامل شرکت و نوع حقوقی شرکت  و شماره ثبت
3-سرمایه ثبت شده ی شرکت
4-محل و تاریخ و ساعت برگزاری مجمع و ذکر تعداد اعضاء شرکت کننده در مجمع و در صورت نشر آگهی دعوت،اشاره به روزنامه ناشر و تاریخ و مفاد آگهی
5-در صورتی که تعداد اعضاء شرکت محدود باشد نام و نام خانوادگی و تعداد سهام آن ها
6-تعیین اعضاء هیئت رئیسه(در خصوص شرکت سهامی)
7-نگارش تصمیمات اتخاذ شده در خصوص تغییر ماده یا موادی از اساسنامه شرکت و یا مواردی که در صلاحیت مجمع فوق می باشد با ذکر جزئیات مربوط به آن.
به عنوان مثال افزایش سرمایه،که باید مشخص شود سرمایه از چه مبلغی به چه مبلغی افزایش یافته،از محل آورده نقدی یا غیر نقدی بوده و طریقه ی عمل مشمول کدامیک از مواد 157 و 158 لایحه اصلاحی قانون  تجارت می باشد و نیز تغییرات مربوط به تعداد سهام و یا ارزش اسمی سهام و غیره چگونه است.همچنین ماده مربوط به سرمایه شرکت در اساسنامه نیز که به موجب تصمیم فوق اصلاح گردیده ذکر می گردد.
یا نقل و انتقال سهام با نام که پس از قید مراتب وفق ماده 40 لایحه اصلاحی قانون تجارت در دفتر ثبت سهام با نام،نام و نام خانوادگی واگذار کننده سهام و تعداد سهام با ذکر مشخصات کامل سجلی و آدرس کامل محل سکونت انتقال گیرنده سهام در صورتجلسات قید می شود.سپس با تعیین وکیل شرکت مشخصات وی را جهت امضاء ذیل دفاتر به ثبت شرکت ها اعلام می نماید.
آنگاه صورتجلسه وفق توضیحاتی که قبلاَ در مطالب مربوط بیان گردیده امضاء و به ضمیمه مدارک لازم به مرجع ثبت شرکت ها تحویل می گردد که البته با درخواست کتبی که به امضاء صاحبان امضاء مجاز شرکت رسیده باشد مرجع ثبت شرکت ها اقدامات لازم را انجام خواهد داد.
ب)نحوه ی تنظیم صورتجلسات مجمع عمومی عادی سالیانه یا عادی بطور فوق العاده:
1-عنوان صورتجلسه "صورتجلسه مجمع عمومی عادی سالیانه بطور فوق العاده
2-نام کامل شرکت و نوع حقوقی شرکت و شماره ثبت
3-سرمایه ی ثبت شده شرکت
4-محل و تاریخ و ساعت برگزاری مجمع و ذکر تعداد اعضاء شرکت کننده در مجمع و در صورت نشر آگهی دعوت،اشاره به روزنامه ناشر و تاریخ و مفاد آگهی
5-تعیین اعضاء هیئت رئیسه(در خصوص شرکت های سهامی)
6-نگارش تصمیمات اتخاذ شده در خصوص تعیین:
الف:اعضاء هیئت مدیره با ذکر نام و نام خانوادگی آنان و اصلی یا علی البدل بودن آن ها
ب:بازرسان شرکت با ذکر مشخصات کامل سجلی آن ها و اصلی یا علی البدل بودن هر یک از آنان همچنین قید نشانی کامل محل سکونت ایشان
ج:تعیین روزنامه کثیرالانتشار
د:تصویب ترازنامه و حساب سود و زیان با ذکر سال مالی مربوط
سپس با تعیین وکیل شرکت مشخصات وی را جهت امضاء ذیل دفاتر به ثبت شرکت ها اعلام می نمایند.
صورتجلسه امضاء و به ضمیمه مدارک لازم و با درخواست کتبی دارندگان امضاء مجاز مراتب جهت انجام تغییرات به ثبت شرکت ها اعلام می گردد.
تذکر 1:اگر افزایش یا کاهش تعداد اعضاء هیئت مدیره در دستور کار جلسه قرار گرفته باشد این تصمیم در مجمع عمومی فوق العاده قابل بررسی و تصمیم گیری می باشد که ماده مربوط در اساسنامه نیز اصلاح خواهد شد.بنابراین می توان در مجمع عمومی فوق العاده ای که افزایش یا کاهش تعداد مدیران را بررسی می نماید نسبت به اتخاذ تصمیم پیرامون بندهای ب و ج  و د فراز 6 اخیرالذکر اقدام نمود که مسلماَ حد نصاب برگزاری مجمع عمومی فوق العاده باید رعایت گردد و عنوان صورتجلسه هم تحت عنوان"صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده"باشد.
علاوه بر توجه به تعداد سهام وثیقه مدیران در اساسنامه در صورت نیاز این مورد نیز اصلاح خواهد شد.
تذکر2:بعضاَ اتفاق می افتد که برخی از اعضاء شرکت که عضویت هیئت مدیره شرکت را نیز دارند با واگذاری سهام خود  و یا با استعفای از سمت مدیریت از عضویت هیئت مدیره کناره گیری می نمایند که بدین ترتیب یا اعضاء جدید و یا اعضاء علی البدل هیئت مدیره داخل در هیئت مدیره شرکت می شوند.در چنین مواردی با توجه به اهمیت سال مالی و تصویب ترازنامه و حساب سود و زیان هر دوره مالی شرکت که به منزله مفاصا حساب مدیران برای همان دوره ی مالی می باشد بهتر آنست که اعضاء داخل شده در هیئت مدیره(اعم از عضو جدید یا علی البدل)برای بقیه مدتی که اعضاء قبلی برای آن مدت تعیین گردیده اند انتخاب شوند و متن صورتجلسات مجمع عمومی عادی و هیئت مدیره نیز مبین این امر باشد.همچنین پسندیده است که مرجع ثبت شرکت ها نیز در صدور آگهی هایی از این قبیل و یا تمام آگهی های صادره به شماره ی آخرین آگهی صادره تغییراتی در آگهی ماقبل حادث شود اولاَ نیازی به تکرار مواردی که بلاتغییر مانده نباشد ثانیاَ شرکت در ارائه آن به ادارات و سازمان های ذیربط دچار مشکل نگردد.چه در این صورت آگهی ماقبل نیز مشخص خواهد شد.
ج)صورتجلسه ی هیئت مدیره:
بدیهی است وقتیکه اعضاء هیئت مدیره در صورتجلسه مجمع عمومی عادی یا حسب مورد فوق العاده تعیین می گردند صورتجلسه هیئت مدیره در خصوص تعیین سمت هر یک از اعضاء خود و نیز معرفی دارندگان امضاء مجاز شرکت و حسب مورد تعیین وظایف مدیر عامل به مرجع ثبت شرکت ها به انضمام هر یک از صورتجلسات مجامع فوق ارائه می گردد که باید نکات ذیل در آن رعایت و نگارش یافته باشد.
1-عنوان صورتجلسه"صورتجلسه هیئت مدیره"
2-نام کامل شرکت،نوع حقوقی شرکت و شماره ثبت
3-محل و تاریخ و ساعت برگزاری جلسه با ذکر تعداد اعضاء هیئت مدیره شرکت کننده در جلسه و در صورت نشر آگهی دعوت از اعضاء هیئت مدیره و یا دعوت به هر طریق قانونی و مقرر شده،اشاره به آن.
4-ذکر نام و نام خانوادگی و سمت هر یک از آنان و نیز ذکر نام و نام خانوادگی مدیر عامل و تصریح به اینکه وی عضو هیئت مدیره نیز می باشد و یا از خارج برای تصدی این سمت انتخاب شده است.
5-معرفی دارندگان امضاء مجاز شرکت با ذکر جزئیات و مواردی که جهت رتق و فتق امورات شرکت نیاز به امضاء دارند.البته جهت معرفی دارندگان حق امضاء مجاز شرکت به ماده مربوط در اساسنامه شرکت نیز باید توجه نمود.سپس صورتجلسه به امضاء حاضرین در جلسه با ذکر نام و نام خانوادگی آن ها رسیده و نگارش صورتجلسه با اشاره به نام و نام خانوادگی غایبین در جلسه خاتمه می باید.
تذکر:ارائه مدارک لازم و مورد نیاز به انضمام صورتجلسه فوق الذکر به مرجع ثبت شرکت ها الزامی است.
ثبت شرکت فکر برتر با بهره گیری از کارشناسان متخصص و مجرب و با چندین دهه تجربه ی موفق، آماده ی ارائه ی خدمات  در زمینه های حقوقی و ثبتی نظیر ثبت شرکت و ثبت برند به شما عزیزان می باشد.
 




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


شنبه 28 دی 1398 :: نویسنده : سامان حسنی

 
شرکت های اشخاص موضوع قانون تجارت،به سه نوع تقسیم شده اند:شرکت تضامنی،شرکت نسبی و شرکت مختلط غیر سهامی.در شرکت تضامنی،همه ی شرکا مسئولیت تضامنی دارند.به موجب ماده ی 116 قانون تجارت،شرکت تضامنی شرکتی است که در تحت اسم مخصوصی برای امور تجارتی بین دو یا چند نفر،با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود و اگر دارایی شرکت برای تادیه ی تمام قروض شرکت کافی نباشد،هر یک از شرکا مسئول پرداخت تمام قروض است.از نظر تاریخی این نوع شرکت سابقه ای طولانی دارد و از حقوق روم اقتباس شده و به ویژه در قرون وسطی به شکل فعلی آن در اروپا رواج یافته است.در حال حاضر شرکت تضامنی که تقریباَ در نظام حقوقی همه کشورها وجود دارد،بسیار مورد استفاده است؛در حالی که خطر تاسیس آن برای شرکا،به سبب مسئولیت نامحدودی که در قبال طلبکاران شرکت دارند،بر کسی پوشیده نیست،در واقع،علت این وضعیت فایده ی عملی این شرکت برای کسانی است که به یکدیگر اعتماد کامل دارند و سرمایه زیادی نیز برای تشکیل شرکت ندارند،مانند پدری که می خواهد با فرزند یا فرزندانش شریک شود،برادران و خواهرانی که پس از فوت پدر می خواهند تجارتخانه او را اداره کنند،یا دوستانی که به یکدیگر اعتماد کامل و متقابل دارند.

چون شرکت تضامنی دارای شخصیت حقوقی است از آن جهت باید مانند یک شخص طبیعی اسم داشته باشد و نام لااقل یک شریک در آن ذکر شده و به بقیه شرکا اشاره شده باشد.به موجب ماده 116 قانون تجارت شرکت تضامنی تحت اسم مخصوصی تشکیل می شود.در اسم شرکت تضامنی باید عبارت"شرکت تضامنی" و لااقل اسم یک نفر از شرکا ذکر شود.در صورتی که اسم شرکت مشتمل بر اسامی تمام شرکا نباشد باید بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است،عبارتی از قبیل"و شرکا" یا "و برادران" قید شود.ماده ی اخیر،در واقع یکی از خصایص ویژه ی شرکت تضامنی را بیان می کند که در آن،شرکا"تحت نام جمعی"متعهد می شوند.(ماده 117 قانون تجارت)قید کلمه ی(شرکت تضامنی)از دو جهت است:یکی اینکه معرف شخصیت حقوقی شرکت بوده و آن را از شخصیت شرکایی که به نام آن ها نامیده می شود متمایز نماید دیگر اینکه این موضوع به نفع شرکت و معرف ضمانت شرکاء می باشد.
قانون گذار با اعلام اینکه اسم شرکت می تواند مشتمل بر اسامی کلیه شرکای تضامنی باشد،بر اهمیت مسئولیت جمعی شرکای این نوع شرکت تاکید کرده است،ولی چون قید اسامی تمامی شرکا به ویژه وقتی که عده ی آن ها زیاد است،امکان ندارد،در عمل اسم شرکت های تضامنی فقط از نام یکی از شرکا تشکیل می شود و بعد از آن،عبارات"و شرکا"،"و برادران" و امثال آن ذکر می گردد.ذکر نام لااقل یکی از شرکا در اسم شرکت به کسانی که با شرکت معامله می کنند،اطمینان خاطر بیشتری می دهد تا ذکر عبارت"شرکت تضامنی" به تنهایی،آن طور که در کشور فرانسه باب شده است.
در واقع،در این کشور،با تصویب قانون 11 ژوئیه 1985 که مقررات ویژه ای را در زمینه های مختلف اقتصادی و مالی وضع کرده است،این قاعده که شرکت های تضامنی باید دارای اسمی مخصوص باشند که نام شرکا را شامل شود،لغو شده است.این قاتون که 2-221 .L را تغییر داده است،مقرر می کند که :"شرکت تضامنی دارای نامی خواهد بود که می تواند متضمن نام یک یا چند شریک باشد و باید بلافاصله،قبل یا بعد از آن،کلمات"شرکت تضامنی"ذکر گردد..."بنابراین از این پس شرکا می توانند نامی برای شرکت انتخاب کنند که هیچ ارتباطی با نامشان نداشته باشد.البته می توانند نام خود را نیز جزء اسم شرکت قرار دهند،ولی به انجام دادن آن اجباری نداشته باشد.این راه حل،به ویژه در کشور ما،نباید مورد تایید قرار گیرد،چه همان طور که گفتیم،ثبت شرکت برای تشکیل آن ضروری نیست و اگر شرکتی ثبت نشده باشد،طلبکاران نمی توانند با مراجعه به اداره ثبت شرکت ها،از هویت و میزان اعتبار شرکای شرکت تضامنی آگاه شوند.
به هر حال،از آن جا که "اسم شرکت"از "اسم تجارتی"که می تواند هر اسمی باشد جداست،تغییر آن متضمن اشکالات ویژه ای است.در واقع،هر گاه شریک و یا شرکایی که نام آن ها در اسم شرکت آمده است،فوت کنند و یا از شرکت خارج شوند،نام شرکت باید تغییر کند،چه به طلبکاران شرکت نباید این امر را القا کرد که شریک مورد بحث هنوز از شرکای شرکت است؛اما از طرفی،هر گاه شریک متوفی،موسس شرکت باشد،اعتبار شرکت مبتنی بر نامی است که تغییر آن موجب از میان رفتن شهرت شرکت خواهد بود و کافی است که اسم او از اسم شرکت خارج شود تا مشتریان شرکت آن را ترک کنند.این است که در فرانسه قبل از اینکه تغییراتی راجع به اسم شرکت تضامنی در قانون 1985 به وجود آید،قانون 1966 (ماده 490 مکرر) مواردی را پیش بینی کرده بود که در آن ها،وزیر دادگستری مجاز بود به درخواست شرکت تضامنی،به او اجازه دهد که با اسم مخصوص قبلی خود ادامه حیات دهد.تنها فایده تغییرات جدید قانون گذاری این کشور این است که با فوت یکی از شرکا و یا خروج یکی از آن ها،تغییر اسم شرکت ضرورت پیدا نمی کند.به هر حال،در سیستم حقوقی ما با وضع قانون گذاری فعلی،چنین اجازه ای به شرکت داده نشده است.
نتیجه آنکه، نام شرکت همان نام تجارتی آن است،ولی قابل انتقال نیست.زیرا دیگری نمی تواند از عنوان آن استفاده نموده و نام و اعتبار اشخاص را برای خود نام تجارتی قرار دهد.اگر شریکی که شرکت به نام او نامیده می شود فوت نماید و یا از شرکت خارج شود مسلم است که نام او هم از شرکت حذف خواهد شد و شرکت به نام دیگران نامیده می شود.
اگر می خواهید برای شرکتتان یک نام ثبت کنید،لطفاَ نام های پیشنهادیتان را با کارشناسان ما در ثبت شرکت فکر برتر  مطرح نمایید تا در کوتاه ترین زمان ثبت گردد.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :



 
جلوه های گوناگون شرکت به معنای وسیع را می توان در بسیاری از روابط اجتماعی و از جمله قراردادها ملاحظه نمود. جوهر تمامی اشکال متنوع مشارکت ها ، احساس نیاز به قدرت و توانایی اقتصادی بیشتر است. این نیاز گاه برای به دست آوردن سود بیشتر است مانند اینکه یکپارچه شدن دو قطعه مساوی زمین کشاورزی ، سهم هر مالک از سود را افزایش می دهد زیرا در زمین بزرگتر استفاده از ماشین آلات کشاورزی و کارگر با بازده بیشتر و قیمت کمتر ممکن می گردد .
متقابلاَ در مورد بسیاری از فعالیت های بزرگ اقتصادی ، توسل به نهاد شرکت پیش از آنکه برای کسب سود بیشتر باشد یک ضرورت مسلم است زیرا سرمایه و امکانات مورد نیاز معمولاَ در اختیار شخص واحد قرار ندارد. مثلاَ به سختی می توان تصور نمود که سرمایه گذاری جهت تولید خودرو بدون اجتماع سرمایه اشخاص متعدد و نیروهای کارآمد امکان پذیر باشد.

شخصیت حقوقی شرکت این امکان را فراهم می کند که دارایی شخصی شرکا از دارایی شخصیت فرضی حاصل از عقد شرکت جدا شود. این ویژگی برای سرمایه گذاران امنیت به وجود می آورد. از همین رو امروزه شاهد وجود شرکت های بسیاری در کشورمان هستیم. این شرکت ها تاثیر مثبتی در اقتصاد جامعه دارد.
یکی از استان های پرطرفدار برای ثبت شرکت ، استان خراسان شمالی است. خراسان شمالی به مرکزیت شهر بجنورد، به لحاظ ظرفیت های بی بدیل در زمینه گردشگری، صنایع دستی، کشاورزی، تولیدات دام و فرآورده های دامی ، پرورش طیور و آبزی پروری ، فعالیت های صنعتی بزرگ نظیر پتروشیمی، فولاد ، سیمان ، آلومینا از اهمیت ویژه ای برخوردار است .
قرار گرفتن خراسان شمالی در محور زیارتی و گردشگری مشهد مقدس با شمال و غرب کشور و برخورداری از تفرجگاه های طبیعی در محورهای مختلف استان ، مهم ترین زمینه ارتباطی و جذب زائران و گردشگران را به این استان فراهم کرده است.
پیشینه تاریخی، فرهنگ غنی ، وجود فضای اجتماعی و اقتصادی مناسب و مرز مشترک امن جهت جذب سرمایه های خصوصی داخلی و خارجی و توسعه فعالیت های اقتصادی- بازرگانی با کشورهای آسیانه میانه نیز از سایر ویژگی های این استان است .

 

 


شایان ذکر است، امکان پرورش اسب اصیل ترکمن و توسعه آن به منظور صادرات از جمله بارزترین توانمندی های استان در عرصه سرمایه گذاری اقتصادی است.
این امتیازات فرهنگی، جغرافیایی ، اقتصادی و تاریخی ، زمینه های مناسبی را در جهت سرمایه گذاری و رشد اقتصادی استان فراهم کرده است و باعث شده که بسیاری از سرمایه گذاران برای محصولات خود اقدام به ثبت شرکت و ثبت برند اختصاصی در این استان نمایند. افرادی که متقاضی ثبت شرکت در خراسان شمالی می باشند ممکن است با سوالاتی مواجه باشند.
اولین سوال این است که اقدامات لازم برای ثبت شرکت در خراسان شمالی چیست ؟
سوال دوم این است که چه شرکتی برای کار خود ثبت کنیم ؟
سومین سوال این است که برای ثبت کردن شرکت چه مقدار سرمایه باید داشته باشیم ؟
و در نهایت سوال آخر اینکه هزینه ثبت کردن شرکت در خراسان شمالی چقدر می باشد. این سوالات ، یکی از سوالات پرتکرار متقاضیان ثبت شرکت می باشد و ما در این مقاله، به تمامی آن ها به طور کامل پاسخ خواهیم داد.

مراحل ثبت شرکت در خراسان شمالی
نخستین گام برای شروع ثبت، پیدا کردن یک شریک مناسب است . حداقل تعداد شرکا برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود 2 نفر و شرکت سهامی خاص 3 نفر است. برای تشکیل بعضی دیگر حداقل 5 شریک لازم است ؛ مانند شرکت های سهامی عام .البته، قانون محدودیتی برای سقف تعداد شرکاء شرکت های تجاری تعیین نکرده است.
تعیین موضوع فعالیت شرکت ، از سایر اقدامات ضروری برای ثبت است . توجه داشته باشید، چنانچه دقت لازم را در این مورد نداشته باشید ممکن است شرکت شما اصلاَ ثبت نشود یا اگر ثبت هم بشود، در ادامه با مشکلاتی مواجه گردد. موضوعات فعالیت شرکت را می توانیم به 4 دسته تقسیم کنیم :
1) موضوعاتی که در انحصار دستگاه ها و نهادهای حاکمیتی و عمومی و دولت قرار دارند و توسط عموم مردم قابل ثبت نیستند.
2) موضوعاتی که برای ثبت نیاز به مجوز ندارند اما پس از ثبت نیاز به اخذ مجوز از وزارت خانه ها و نهادهای ذیربط دارند.
3) موضوعاتی که قبل از ثبت نیاز به اخذ مجوز از سازمان ها و نهادهای مربوطه دارند و اصل این مجوز باید به اداره ثبت شرکت ها ارسال گردد.
4) موضوعاتی که نه در زمان ثبت و نه پس از آن نیازی به اخذ مجوز ندارند.
پس از انتخاب موضوع شرکت، باید تصمیم بگیرید که چه قالبی برای شرکت شما مناسب است ؟ شرکت سهامی خاص، با مسئولیت محدود و یا ... ؟
پیش از هر چیز، باید گفت 7 نوع شرکت در ایران وجود دارد .
- شرکت سهامی ( عام و خاص )
- شرکت با مسئولیت محدود
- شرکت تضامنی
- شرکت مختلط سهامی
- شرکت مختلط غیرسهامی
- شرکت نسبی
- شرکت تعاونی
هر کدام از این شرکت ها اعتبار و شخصیت حقوقی لازم را دارا می باشند. بنابراین ، متقاضیان باید هر یک از این شرکت ها را به خوبی بشناسند تا بتوانند متناسب با موضوع مورد نظرشان قالب مناسبی را انتخاب نموده و به ثبت برسانند. در این زمینه، مشاوران ما در ثبت شرکت فکر برتر، همواره این آمادگی را دارند تا به سوالات شما عزیز ان پاسخ دهند.
اما به طور کلی ، با اینکه هر یک از این شرکت ها در تجارت، کاربرد و استفاده خاصی دارند اکثر متقاضیان، به دنبال ثبت کردن شرکت های سهامی ( عام و خاص ) ، با مسئولیت محدود و تعاونی هستند. بر این اساس، به شرح جزئیات این دسته از شرکت ها می پردازیم.
شرکت با مسئولیت محدود :
شرکت با مسئولیت محدود ، شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد ، فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت می باشد .
چنانچه شرکای شما، خانواده ، دوستان نزدیک و مورد اعتماد و آشنایان هستند می توانید این قالب شرکت را برای ثبت انتخاب نمایید. چرا که، هر چه میزان اعتماد بین افراد تشکیل دهنده شرکت بیشتر باشد ، قالب با مسئولیت محدود قالب مناسب تری خواهد بود به همین دلیل است که اکثر شرکت های خانوادگی از نوع شرکت با مسئولیت محدود می باشند.
به این ترتیب ، برای کارهای کوچک که سرمایه زیادی نیاز ندارد و شرکا مایل نیستند اشخاصی از خارج وارد شرکت شوند، شرکا به تشکیل شرکت با مسئولیت محدود اقدام می نمایند.
تشکیل این نوع شرکت ، نیاز به تشریفات پیچیده ای ندارد و فقط کافیست دو شریک وجود داشته باشند و سرمایه های نقدی و غیرنقدی خود را تسلیم کنند تا شرکت تشکیل گردد.
ویژگی های شرکت با مسئولیت محدود :
الف – تصریح نوع شرکت در نام شرکت ( در اسم شرکت باید عبارت با مسئولیت محدود قید شود )
ب- محدودیت مسئولیت شرکا
ج- آزاد نبودن انتقال سهم الشرکه
د- لزوم رعایت تشریفات زیادتر در صورتی که تعداد شرکا از 12 نفر بیشتر شود .
ه- عدم انحلال شرکت در صورت فوت یا ورشکستگی شرکا
شرکت سهامی خاص :
شرکت سهامی خاص شرکتی است که تمام سرمایه آن توسط موسسین تامین گردیده است.
اساساَ شرکت سهامی خاص ، درعالم تجارت از اعتبار تجاری بیشتری برخوردار است و پیش شرط شرکت در بسیاری از مناقصات می باشد. علاوه بر این ، اخذ وام از بانک ها جهت تامین مالی فعالیت های شرکت نیز در اکثر موارد و به علت همین اعتبار بیشتر شرکت های سهامی خاص، مستلزم این است که قالب شرکت ، سهامی خاص باشد.
از جمله مزایای شرکت سهامی خاص نسبت به شرکت با مسئولیت محدود می توان به سهولت نقل و انتقال سهام و کمتر بودن تشریفات قانونی نقل و انتقال سهام اشاره داشت . به طور مثال، در شرکت سهامی خاص حداقل 35% سرمایه می بایست نقداَ در یکی از شعب بانک ها تودیع و گواهی مربوطه ارائه و 65% در تعهد سهامداران باشد.
در شرکت با مسئولیت محدود باید کل سرمایه تحویل مدیرعامل شرکت شده و مدیرعامل اقرار به اخذ نماید و ارائه گواهی بانکی دال بر انجام این امر ضرورت ندارد. لازم به ذکر است ، انتخاب بازرس اصلی و علی البدل در شرکت با مسئولیت محدود اختیاری و در شرکت سهامی خاص اجباری است .
ویژگی های شرکت سهامی خاص :
الف- در نام شرکت قبل از اسم شرکت یا بعد از آن کلمه خاص باید اضافه شود و این کلمه در کلیه نوشته های شرکت و آگهی ها باید رعایت شود.
ب- سرمایه شرکت سهامی خاص به وسیله خود موسسین تامین می شود و حق صدور اعلامیه پذیره نویسی را ندارند.
ج- تعداد اعضای هیئت مدیره در شرکت های سهامی خاص نباید کمتر از سه شخص باشد.
د- شرکت سهامی خاص نمی تواند سهام خود را برای پذیره نویسی یا فروش در بورس اوراق بهادار یا توسط بانک ها عرضه نماید یا با انتشار آگهی و اطلاعیه یا هر نوع اقدام تبلیغاتی برای فروش سهام خود مبادرت کند.
ه- شرکت سهامی خاص حق انتشار اوراق قرضه را ندارد.
شرکت سهامی عام :
یکی از شرکت های مهم تجاری که نقش مهمی در توسعه اقتصادی کشور ایفاء می نمایند شرکت های سهامی عام می باشند. در این شرکت ، سرمایه به سهام تقسیم شده و هر شریک به همان میزان سهامی که خریداری نموده در شرکت سهیم و شریک می باشد و از لحاظ مسئولیت نیز باید گفت حدود مسئولیت هر شریک به همان مقدار و میزان مشارکت او می باشد و زائد بر آن مسئولیتی متوجه وی نیست.
ویژگی های شرکت سهامی عام :
الف- عبارت شرکت سهامی عام : در شرکت سهامی عام عبارت " شرکت سهامی عام " باید قبل از نام شرکت یا بعد از آن در کلیه اوراق و نوشتجات و آگهی ها به طور صریح و روشن قید گردد.
ب- در شرکت سهامی عام ، حداقل شرکا 5 نفر و حداقل هیات مدیره یا مدیران 5 نفر است.
ج- حداقل سرمایه اولیه ، مبلغ پنج میلیون ریال است که سرمایه شرکت توسط موسسین و عموم مردم تامین می شود.
د- از ویژگی های منحصر شرکت سهامی عام، که آن را از کلیه شرکت های تجاری و از جمله شرکت سهامی خاص متمایز می سازد، امکان عضویت این شرکت در بازار بورس اوراق بهادار است.
ه- سهم سرمایه موسسین نباید از 20 درصد سرمایه شرکت کمتر باشد. 35% از مبلغ ، باید به صورت نقدی توسط موسسین تامین و در حسابی تحت عنوان " شرکت سهامی عام در شرف تاسیس " نزد یکی از بانک ها سپرده شود.
شرکت تعاونی :
شرکت تعاونی ، شرکتی است که برای مدت نامحدود به منظور رفع احتیاجات مشترک شرکاء و بهبود وضع مادی و اجتماعی آنان برای یک یا چند منظور تشکیل می شود. از جمله انجام خدمات عمومی و هرگونه فعالیت مربوط به تولید محصولات کشاورزی
ویژگی های شرکت تعاونی :
الف- حداقل شرکاء شرکت تعاونی 7 نفر می باشد.
ب- برای تشکیل شرکت های تعاونی باید حداقل ثلث سرمایه نقداَ پرداخت شود و دو ثلث باقی مانده باید از طرف موسسین تعهد شود. اگر در اساسنامه پیش بینی شده باشد در صورت عدم پرداخت مابقی سرمایه توسط تعهد کنندگان ، می توان قسمت پرداخت شده را جزو سرمایه شرکت به حساب آورد.
ج- در شرکت های تعاونی باید لزوماَ تمام یا حداقل 51% سرمایه به وسیله اعضاء در اختیار شرکت تعاونی قرار گیرد.
د- جهت ثبت شرکت تعاونی، نباید در تعاونی دیگری عضویت داشته باشید.
ه- خروج عضونیاز به ثبت در اداره مربوطه ندارد.
ناگفته نماند، اشخاصی که مایلند در قالب شخص حقوقی، فعالیت های غیرتجاری نظیر فعالیت های سیاسی ، فرهنگی ، خیریه ای و عام المنفعه داشته باشند، می بایست موسسه غیرتجاری تشکیل دهند. این موسسات ، اهداف غیرتجاری را دنبال می کنند.
پس از گذراندن مراحل فوق، باید ثبت نام در سامانه اداره مذکور انجام شود و اوراق شرکت به شکل تخصصی تنظیم گردد . در این مرحله می بایست 5 نام را با توجه به اولویت مشخص نمایید. 5 نام که واژه بیگانه نبوده، فاقد سابقه ثبت بوده و دارای معنا و مطابق با فرهنگ اسلامی باشد.
پس از تایید نام ، مدارک شرکت باید به امضاء شرکاء ، سهامداران و بازرسین شرکت ( در صورت وجود ) برسد و از طریق پست پیشتاز به اداره ثبت ارسال شود. با ارسال مدارک ممکن است 1) پرونده رد گردد 2) مدارک جهت رفع نقص به نشانی شما عودت گردد 3) با پرونده شما موافقت شده و پذیرش گردد که در این صورت باید به صورت حضوری به اداره ثبت شرکت ها مراجعه و پس از امضای دفاتر مدارک خود را اخذ کنید.
روند بعدی پرونده در صورت پذیرش، درج آگهی تاسیس در روزنامه رسمی کل کشور است که با استفاده از آگهی تاسیسی که اداره ثبت ارائه می دهد انجام می شود.
این موارد ، همه اقدامات لازم برای ثبت یک شرکت می باشد. در نظر داشته باشید که پس از ثبت کردن شرکت در اداره فوق الذکر و اخذ شماره ثبت و مدارک شرکت شامل اساسنامه ، اظهارنامه ، شرکت نامه و تقاضانامه ، یک سری کارها باید به صورت اجباری انجام شود که انجام ندادن آن ها باعث ایجاد مشکلات و یا حتی جریمه مالی می گردد. این اقدامات اجباری عبارتند از :
- پلمپ دفاتر مالی شرکت شامل دفتر روزنامه و دفتر کل
- تعیین حوزه مالیاتی و تشکیل پرونده دارایی
- اخذ کد اقتصادی

مدارک اولیه ثبت شرکت
مدارک ثبت شرکت در استان خراسان شمالی شامل مدارک شناسایی تمام اعضای هیئت مدیره و نیز گواهی عدم سوء پیشینه و اگر موضوع طراحی شده به مدرک تحصیلی و مجوز احتیاج داشته باشد ، ارائه مجوز و مدرک تحصیلی هم لازم است.
نکته : گواهی عدم سوء پیشینه کیفری توسط مراکز پلیس + 10، اداره پست و یا سایر نهادهای مرتبط صادر می شود. ( گواهی سوء پیشینه از زمان صدور تا مدت یک ماه معتبر می باشد و پس از این زمان از اعتبار ساقط شده و باید نسبت به دریافت مجدد آن اقدام نمایید ) .
• سرمایه ثبت شرکت
زمانی که قصد دارید شرکتی را ثبت کنید ، باید تعیین نمایید که سرمایه شرکت شما چه قدر است. همچنین باید نوع سرمایه شرکت اعم از نقدی و غیرنقدی را نیز تعیین نمایید. در صورتی که آورده هر کدام از شرکا و سهامداران به صورت غیرنقدی باشد، لازم است از قبل نظر کارشناس رسمی دادگستری در رابطه با ارزش ملک ، خودرو ، ماشین آلات و غیره ای که تصمیم است به عنوان سرمایه غیرنقدی به شرکت آورده شود، به صورت رسمی اخذ و به اداره مربوطه ارسال گردد. در هر صورت، میزان سرمایه ثبت شرکت طبق قانون نمی تواند از 1.000.000 ریال کمتر باشد و نیز روند ثبتی 30-25 روز طول می کشد.

 

madarek sabt sherkat


• هزینه ثبت شرکت
هزینه این کار در بجنورد، مواردی نظیر مبالغ اولیه ثبت، هزینه های مربوط به اساسنامه و تقاضانامه و شرکتنامه، هزینه درخواست گواهی عدم سوء پیشینه و کپی برابر اصل مدارک، هزینه تعیین نام شرکت، حق الزحمه ثبت شرکت در اداره مربوطه، هزینه بابت باطل نمودن تمبر سرمایه ، هزینه پست مدارک، هزینه چاپ آگهی روزنامه رسمی و مخارج آگهی روزنامه کثیرالانتشار ، هزینه پلمپ دفاتر تجاری، تشکیل پرونده مالیاتی و اخذ کد اقتصادی می باشد.
همچنین نوع شرکت ، تعداد اعضای شرکت و موضوع شرکت نیز در هزینه های ثبت تاثیرگذار است. به طور مثال هزینه ثبت شرکت سهامی خاص در خراسان شمالی با هزینه ثبت کردن شرکت با مسئولیت محدود در خراسان شمالی متفاوت است.
در بررسی هزینه های ثبت، به نکات ذیل توجه فرمایید :
- موسسات و تعاونی ها به هنگام ثبت از پرداخت حق تعیین نام که مبلغ چهار هزار تومان است معاف می باشند.
- هزینه پستی در مراکز مختلف بسته به میزان وزن و تعداد اوراق ( برگه ها ) متغیر می باشد.
- نحوه محاسبه هزینه روزنامه رسمی به میزان موضوع و تعداد اعضاء شرکت بستگی دارد .
- هزینه روزنامه محلی، بسته به این که در کدام روزنامه به چاپ می رسد متفاوت است . لازم به توضیح است روزنامه هایی که کمتر شناخته شده هستند ، معمولاَ به نسبت روزنامه هایی که شناخته شده ترند کم هزینه تر می باشند.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 18 دی 1398 :: نویسنده : سامان حسنی

 
در دوران کنونی با پیشرفت سریع صنعت و تجارت، فعالان اقتصادی برای برخورداری از رقابتی سالم در بستر فعالیت های سازمان دهی شده و مکان مناسب برای گسترش کار خود، نیازمند تاسیس و ثبت شرکت می باشند. شما می توانید با ثبت شرکت در یزد، ارزش و اعتبار فعالیت های خود را بالا ببرید و به فعالیت های خود رسمیت بخشید. انواع شخصیت های حقوقی متناسب با شرایط و احوال اشخاص در قانون پیش بینی شده است . انتخاب نوع شرکت  به اهداف اعضا در آینده، نوع فعالیت افراد، میزان مسئولیت هر یک از شرکا و تعداد افراد عضو و.. بستگی دارد. پر واضح است برای انتخاب درست در تعیین نوع شرکت ابتدا می بایست نسبت به ویژگی ها وهمچنین قوانین و مقررات مرتبط با انواع شرکت های تجاری  آشنایی کامل داشته باشید.
برای ثبت شرکت در یزد می توانید با مطالعه مقالات در سایت و یا اخذ اطلاعات تکمیلی از همکاران موسسه حقوقی فکر برتر فعالیت خود را آغاز نمایید.
به طور کلی، قانون تجارت ایران در ماده 20، شرکت های تجاری را بر 7 قسم و به شرح ذیل احصاء نموده است :
1- شرکت های سهامی ( به موجب ماده 4 لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 24/12/1347 شرکت سهامی به دو نوع شرکت سهامی عام و خاص تقسیم می شود.)
2- شرکت تضامنی
3- شرکت با مسئولیت محدود
4- شرکت مختلط غیر سهامی
5- شرکت مختلط سهامی
6- شرکت نسبی
7- شرکت تعاونی تولید و مصرف

مدارک و اوراق  لازم جهت ثبت شرکت در یزد :
جهت انجام ثبت شرکت در یزد لازم است با توجه به موضوع فعالیت و نوع شرکت مدارک و اسناد مرتبط را تجمیع نمود. این مدارک به شرح ذیل می باشد :
- کپی برابر اصل شناسنامه و کارت ملی
- پذیره نویسی سهام برای شرکت های سهامی عام
- گواهی واریز 35% سرمایه اولیه برای شرکت های سهامی خاص
- مدارک تحصیلی مورد نیاز برای موضوعاتی که نیاز به مدرک تحصیلی دارند.
- ارائه گواهی عدم سوء پیشینه برای تمامی افراد ( متقاضیان ثبت تعاونی و موسسات غیرتجاری از این مورد استثنا می باشند).
- مجوز فعالیت برای موضوعاتی که ملزم به ارائه مجوز می باشند.
لازم به یادآوری است موضوعات فعالیت برای ثبت شرکت به سه گروه تقسیم می شود :
1- موضوعاتی که به کلی غیرقابل ثبت و فعالیت هستند.
2- موضوعاتی که قبل از ثبت نیاز به اخذ مجوز دارند.
3- موضوعاتی که بدون نیاز به دریافت مجوز از سازمان و ارگان ها به ثبت می رسند.
چنانچه موضوع تعیین شده مستلزم موافقت مراجع خاصی باشد، لازم است که قبل از اقدام به ثبت ، مجوزهای لازم اخذ گردد. این موضوعات شامل 23 مورد کلی می باشند که هریک از این 23 مورد خود شامل چند موضوع مرتبط به هم می باشد. تعدادی از موضوعات فعالیت نیز بدون نیاز به اخذ مجوز قابلیت ثبت نزد مرجع ثبت شرکت ها را دارند .
برای آشنایی با موضوعات فعالیتی که نیاز به مجوز و یا مدارک تحصیلی مرتبط دارند می توانید به مقاله " موضوعات نیازمند به اخذ مجوز برای ثبت شرکت " در سایت مراجعه نمایید و یا اطلاعات لازم در این خصوص را از کارشناسان موسسه حقوقی فکر برتر جویا شوید و با اشراف کامل اقدام به انجام پروسه ثبت شرکت در یزد نمایید.
اوراق ثبت شرکت در یزد :
با توجه به نوع شرکت حقوقی که جهت ثبت انتخاب می گردد اوراق ثبتی متفاوت می باشد. به عنوان مثال اوراق ثبتی شرکت های سهامی خاص شامل اساسنامه، اظهارنامه و صورتجلسه مجمع عمومی موسسین است و اوراق شرکت های بامسئولیت محدود شامل اساسنامه، شرکتنامه، تقاضانامه و صورتجلسه مجمع عمومی موسسین می باشد. سایر انواع شرکت ها نیز اوراقی تقریباَ مشابه با این دو نوع شرکت دارند. اوراق ثبت شرکت می بایست به امضاء موسسین یا همه شرکاء شرکت برسد.

مراحل ثبت شرکت در یزد :
جهت انجام امور ثبت شرکت در یزد لازم است که پروسه اداری جهت اخذ مدارک مربوط با ثبت شرکت انجام گیرد. این مراحل به شرح ذیل می باشد :
- تجمیع مدارک مورد نیاز و اخذ گواهی عدم سوء پیشینه
- تنظیم و تدوین مفاد اساسنامه
- انتخاب نام مناسب برای شرکت ( نام های انتخابی باید دارای معنا و مفهوم باشد، با فرهنگ اسلامی مطابقت داشته باشد و سابقه ثبت نداشته باشد ).
- مراجعه به سامانه اداره ثبت شرکت ها و تکمیل فرم ثبت نام
- اعلام تاییدیه نام شرکت در سامانه
- اخذ پرینت اوراق چاپی از سامانه و امضاء تمامی اعضاء شرکت ذیل آن
- ارسال مدارک از طریق اداره پست به صورت سفارشی جهت انجام ثبت شرکت
- درج بارکد پستی در سامانه
- بررسی مدارک توسط کارشناس اداره ثبت شرکت ها
- در صورت بلامانع بودن صدور آگهی تاسیس شرکت ها
- تخصیص شماره ثبت و شناسه ملی برای درخواست ثبت شرکت
- ارسال آگهی جهت انتشار در روزنامه رسمی کشور
- انجام امور تشکیل پرونده مالیاتی و اخذ کد اقتصادی
- انجام امور تبلیغاتی جهت جذب مشتری بعد از ثبت شرکت

زمان لازم جهت ثبت شرکت در یزد
بعد از تکمیل مدارک توسط متقاضی ثبت شرکت و ارسال آن به اداره ثبت شرکت های یزد ، عموماَ ظرف مدت 30 روز کاری ثبت شرکت شما به پایان می رسد و جهت اخذ آگهی تاسیس شرکت نام برده می توانید به اداره مربوطه مراجعه فرمایید.
در ثبت شرکت به نکات ذیل توجه فرمایید :
- دارا بودن سوء پیشینه اشخاص مانعی جهت ثبت شرکت نیست فقط نمی توانند جزء هیئت مدیره، مدیر عامل و یا بازرسین شرکت باشند.
- اعضای هیات مدیره و مدیر عامل نباید هیچ گونه شغل دولتی نداشته باشند .
- مدیر عامل نباید مدیر عامل شرکت دیگری باشد .
- محجورین و ورشکستگان و مرتکبین به جنایت، سرقت ، خیانت در امانت ، کلاهبرداری ، اختلاس، تدلیس که به موجب حکم قطعی دادگاه محکوم شده باشند نمی توانند به مدیریت شرکت انتخاب شوند.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :



 
ورشکستگی یا توقف عبارت است از عجز از پرداخت دیون بدهکار که در گذشته در حقوق ایران، تنها در مورد تاجر مصداق داشت اما پس از تصویب قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران مصوب 1370 در یک مورد خاص ( اتحادیه های تعاونی ) به اشخاص غیرتاجر نیز تسری پیدا کرد.
مطابق ماده 412 قانون تجارت : " ورشکستگی تاجر یا شرکت تجاری در نتیجه توقف از تادیه وجوهی که بر عهده اوست حاصل می شود..." و مراد از وقفه در امور تجارت عجز تاجر یا شرکت تجاری است از تادیه دیون و تعهدات خود و بالفرض اگر تاجر یا شرکت تجاری سرمایه او کمتر از دیون وی باشد، ولی بتواند به وسیله اعتباری که دارد تعهدات خود را ایفا نماید، چنین تاجر یا شرکت تجاری متوقف شناخته نمی شود ".
لازم به توضیح است، حکم ورشکستگی حکم اعلانی و اطلاع رسانی دارد. معمولاَ در روزنامه رسمی و یکی از روزنامه های کثیرالانتشار محل اقامت ورشکسته، اعلان می شود . بدین معنی که اثر حکم نه محدود به طرفین دعوی، که برای هر کس معتبر است و بایستی به اطلاع کلیه اشخاص ذی نفع برسد، تا اقدامات لازم را برای حفظ منافع خود معمول دارند. تا زمانی که دادگاه حکم ورشکستگی را صادر نکرده است، ورشکستگی تاجر مسلم نیست. جریان امور تصفیه ورشکستگی منوط به صدور حکم ورشکستگی است. دادگاه در حکم خود موارد ذیل را درج می کند : تعیین تاریخ توقف، اجرای موقت حکم ، عضو ناظر ، مدیر تصفیه، مهر و موم اموال ورشکسته و صدور قرار توقیف تاجر ورشکسته
صدور حکم ورشکستگی وضعیت جدیدی راایجاد می کند که نسبت به تاجر یا شرکت ورشکسته ، طلبکاران و بدهکاران آن ها و نیز نسبت به قراردادهای تاجر، دارای اثر است. بدین ترتیب معاملات تاجر ورشکسته قبل از تاریخ توقف و از تاریخ توقف تا صدور حکم ورشکستگی بررسی خواهد شد.

معاملات تاجر ورشکسته قبل از تاریخ توقف
این گونه معاملات، علی الاصول صحیح تلقی می شوند و طلبکاران تاجر ورشکسته نمی توانند متعرض آن شوند، چون اصل صحت معاملات پشتیبان چنین معاملات هست. اما در برخی موارد به موجب قانون برخی از این معاملات باطل و قابل فسخ هستند :
1- " اگر در محکمه ثابت شود که معامله به طور صوری یا مسبوق به تبانی بوده است آن معامله خود به خود باطل، عین و منافع مالی که موضوع معامله بوده مسترد و طرف معامله اگر طلبکار شود جزء غرما حصه ای خواهد بود" ( ماده 426 قانون تجارت ).
2- " هرگاه ... ثابت شود تاجر متوقف، قبل از تاریخ توقف خود برای فرار از ادای دین یا برای اضرار به طلبکارها، معامله ای نموده که متضمن ضرری بیش از ربع قیمت حین المعامله بوده است، آن معامله قابل فسخ است مگر این که طرف معامله قبل از صدور حکم فسخ، تفاوت قیمت را بپردازد. دعوای فسخ در ظرف دو سال از تاریخ وقوع معامله در محکمه پذیرفته می شود " ( ماده 424 قانون تجارت ).

معاملات تاجر ورشکسته از تاریخ توقف تا صدور حکم ورشکستگی
از تاریخ توقف تاجری که عالم به توقف خود می باشد، باید از کلیه معاملاتی که به زیان بستانکاران می باشد خودداری کند، چون به محض توقف از ادای دیونش در وضعیتی قرار می گیرد که هر گونه عمل حقوقی او مشکوک تلقی می شود، به همیت دلیل فاصله میان توقف تاجر و صدور حکم ورشکستگی را اصطلاحاَ دوران مشکوک هم نام گذاری کرده اند. از این رو، قانون گذار برخی معاملات تاجر را با دیده سوء ظن و باطل یا قابل ابطال تلقی می کند. زیرا قانون گذار چنین تصوری می کند که معاملات مزبور بر اساس تقلب استوار است. لذا برای حمایت از حقوق بستانکاران و برای جلوگیری از سلب اعتماد آنان نسبت به واحدهای تجاری، مقرراتی وضع کرده است که در ماده 423 خود چنین مقرر می دارد : " هرگاه تاجر پس از توقف، معاملات ذیل را بنماید ، باطل و بلااثر خواهد بود " :
1- هر صلح محاباتی یا هبه و به طور کلی هر نقل و انتقال بلاعوض ( انتقال مالکیت عین مال یا منافع آن است از قبیل عمری، رقبی یا سکنی و امثال آن ) اعم از این که راجع به منقول یا غیرمنقول باشد.
2- تادیه هر قرض اعم از حال یا موجل به هر وسیله ای که به عمل آمده باشد.
3- هر معامله ای که مالی از اموال منقول یا غیرمنقول تاجر را مقید نماید. ( از قبیل رهن ، گرو یا وثیقه ) و به ضرر طلبکاران تمام شود.
قانون تجارت تمام معاملات معوض دوران مشکوک را باطل اعلام نکرده است بلکه برای بطلان آن ها شرط اساسی ورود ضرر به طلبکاران را ضروری تلقی کرده است. از جمله آن ها هر صلح محاباتی و هبه معوض یا غیرمعوض است.
صلح محاباتی عبارت است از صلحی که در آن به عمد تساوی عرفی ارزش اقتصادی بین عوضین رعایت نشده باشد.
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره تخصصی با ما تماس حاصل فرمایید.
 





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :



اساسنامه مجموعه ای از مقررات حاکم بر روابط سهامداران، شرکاء و مدیران و بازرسان شرکت است که موسسان طرح آن را مطابق مقررات قانون تجارت تنظیم می کنند که پس از طی تشریفات قانونی و تصویب مجمع عمومی موسس ، کلیه صاحبان سهام ملزم به رعایت مفاد آن خواهند بود.

تهیه و تنظیم اساسنامه بسته به نظر و سلیقه موسسان شرکت است. برخی، اساسنامه های دقیق و مفصل را ترجیح می دهند و بعضی به اختصار برگزار می کنند. اما هر قدر اساسنامه دقیق تر باشد اداره شرکت و وظایف و اختیارات مجامع عمومی و مدیران و بازرسان واضح خواهد بود ، ولی چون پیش بینی کلیه نکات در اساسنامه غیرمقدور است در پایان کلیه اساسنامه ها ماده ای پیش بینی می شود که مقرر می دارد تمامی موضوعاتی که در اساسنامه پیش بینی نشده است، تابع مقررات قانون تجارت و قوانین مربوطه خواهد بود.
نکات یازدگاه ای که ذیلاَ گفته خواهد شد، اصولی است که طبق قانون باید در اساسنامه هر شرکت سهامی پیش بینی شود. به موجب ماده 82 قانون تجارت عدم رعایت این نکات باعث بطلان شرکت بوده و شرکت های سهامی که این نکات را رعایت نکنند از درجه اعتبار ساقط می باشند.

1- اسم و مرکز اصلی شرکت

نام شرکت سهامی معرف شخصیت حقوقی جدیدی است که به وجود می آید. به موجب تبصره ماده 4 لایحه ، " در شرکت های سهامی عام عبارت " شرکت سهامی عام " و در شرکت سهامی خاص عبارت " شرکت سهامی خاص " باید قبل از نام شرکت یا بعد از آن بدون فاصله با نام شرکت در کلیه اوراق و اطلاعیه ها و آگهی های شرکت به طور روشن و خوانا قید شود.
اشخاص حقوقی نیز باید دارای اقامتگاه مشخصی باشند. تعیین اقامتگاه در اساسنامه شرکت اجباری است.

2- موضوع شرکت

. موضوع فعالیت هر شرکت که در بند ۲ اساسنامه آن قید می گردد، نشان دهنده هویت و اهدافی است که آن شرکت برای آن منظور تشکیل شده است. شخص حقوقی فقط درباره موضوعاتی می تواند عمل کند که در موضوع شرکت تصریح شده باشد . قانون تجارت ایران موضوع شرکت های سهامی را محدود نکرده است و اصولاَ هر شرکتی می تواند در اساسنامه موضوع عملیات خود را به طور وسیع یا محدود تعیین کند .

3- مدت شرکت در صورتی که شرکت برای مدت معینی تشکیل شده باشد.

به موجب قانون تجارت ایران ، تعیین مدت شرکت در صورتی که شرکت برای مدت معینی تشکیل شده باشد لازم و ضروری است. در مواردی که شرکت برای مدت معینی تشکیل می گردد ، ممکن است با تصمیم مجمع عمومی فوق العاده شرکت مدت آن تمدید شود.
4- مقدار سرمایه شرکت و مقدار قیمت سهام
شرکت سهامی شرکت سرمایه است و اعتبار آن بسته به میزان سرمایه آنست. سرمایه شرکت ممکن است به صورت نقدی یا غیرنقدی تحویل شرکت شود و در صورت اخیر سرمایه غیرنقدی باید تقویم شود و میزان آن معلوم گردد. زیرا سرمایه شرکت چه به صورت نقدی و چه به صورت غیرنقدی به پول رایج کشور تعیین می گردد و در اساسنامه ذکر می شود.

 




همچنین سهم عبارتست از سندی که معرف یک قسمت از سرمایه شرکت است. هر سهم دارای قیمت اسمی است که روی آن ذکر می شود و اغلب اوقات قیمت اسمی با قیمت حقیقی سهم تفاوت دارد.
5- نوع سهام ( سهام با اسم یا بی اسم ) عده هر نوع از سهام و تعیین اینکه سهام با اسم یا بی اسم به چه شکل ممکن است به هم تبدیل شوند در صورتی که این تبدیل اساساَ پذیرفته شده باشد.
یکی از فواید بزرگ شرکت های سهامی اینست که سرمایه شرکت به سهام تقسیم می شود و سهام که به صورت اوراق بهادار صادر می شود به سهولت قابل نقل و انتقال و خرید و فروش می باشد.
شرکت های سهامی ممکن است دارای سهام مختلف باشد. قانون تجارت ایران در ماده 23 صراحتاَ دو نوع سهم را ذکر می کند. سهام با اسم و سهام بی اسم. ولی در ماده 35 مقرر می دارد که : هر شرکت سهامی می تواند به موجب رای مجمع عمومی ، سهام ممتازه ترتیب داده که نسبت به سایر سهام رجحان و مزایایی داشته باشد، ولی ایجاد این نوع سهام مشروط است به اینکه اساسنامه شرکت چنین اقدامی را تجویز کرده باشد.
به طور کلی سهام شرکت های سهامی را می توان به انواع ذیل تقسیم نمود :
سهم بانام و سهم بی نام – سهم در مقابل آورده نقدی و سهم در مقابل آورده غیرنقدی – سهم عادی و سهم ممتازه – سهم سرمایه و سهم انتفاعی و سهم موسس
تبدیل سهام از بانام به بی نام و بالعکس ، بعضاَ در اساسنامه پیش بینی می گردد، لکن این امر عموماَ در مجمع عمومی فوق العاده به تصویب می رسد.

6- برگ قرضه

شرکت های سهامی علاوه بر سهام ، برگ های قابل معامله دیگری نیز صادر می نمایند که برگ قرضه نامیده می شود. برگ قرضه عبارتست از برگ قابل معامله که در مقابل قرضه به مدت قابل ملاحظه صادر و به قطعات نسبتاَ کوچکی تقسیم شده است.
شکل و فرم برگ قرضه اغلب مانند سهام شرکت هاست . انتشار برگ قرضه در مواردی که شرکت موقتاَ احتیاج به سرمایه بیشتری دارد ، برای آن بسیار مفید است. زیرا با وجود آنکه انتشار برگ قرضه موجب هزینه ثابتی بابت پرداخت سود آن برای شرکت می گردد، ولی چون سهام جدید منتشر نمی شود منافع شرکت بین عده محدودتری تقسیم شده و در نتیجه به هر یک از صاحبان سهام مبلغ زیادتری سود تعلق خواهد گرفت.
7- عده سهامی که مدیران شرکت باید به صندوق شرکت بسپارند.
مدیران شرکت های سهامی باید از بین شرکاء انتخاب شوند.بنابراین مدیران شرکت باید صاحب سهم در شرکت باشند و برای آنکه احساس مسئولیت بیشتری نکنند و تضمینی به شرکت بسپارند، ماده 52 قانون تجارت مقرر می دارد : " مدیران باید یک عده سهامی را که به موجب اساسنامه مقرر است دارا باشند. این سهام برای تضمین خساراتی است که ممکن است از اعمال اداری مدیرها مشترکاَ یا منفرداَ به شرکت وارد شود. سهام مذکور با اسم بوده و قابل انتقال نیست و به وسیله مهری که روی آن ها زده می شود غیرقابل انتقال بودن آن ها معلوم و در صندوق شرکت ودیعه خواهد ماند " .
به طوری که ملاحظه می شود قانون تعداد سهامی را که مدیران باید در صندوق شرکت ودیعه گذارند ، معین نکرده است ، بنابراین لازم است این تعداد در اساسنامه شرکت تصریح شود.
8- مقررات راجع به دعوت مجمع عمومی و حق رای صاحبان سهام و طریقه شور و اخذ رای
در شرکت های سهامی صاحبان سهام که شرکاء شرکت هستند ، به طور انفرادی حق مداخله در امور شرکت را ندارند . ولی قانون پیش بینی نموده است که صاحبان سهام برای اعمال حقوق خود باید مجمع عمومی تشکیل بدهند و کلیه پیشنهادات هیات مدیره به تصویب مجمع عمومی برسد و بعدها نیز تصمیمات و عملیات آن ها به وسیله ترازنامه شرکت به تایید آن ها برسد.
در مواقع عادی که اختلافاتی بین صاحبان سهام و هیئت ها وجود ندارد، قانون طرز دعوت و تعیین اکثریت و طریقه شور و اخذ رای را به اختیار شرکت گذاشته و در بعضی مواقع نیز مقرراتی پیش بینی نموده است که به عنوان حداقل شرایط باید در نظر گرفت. بنابراین لازم است اساسنامه شرکت راجع به این موضوعات پیش بینی های لازم را بکند تا بعداَ اختلافی بین صاحبان سهام رخ ندهد.
9- مطالبی که برای قطع آن در مجمع عمومی اکثریت مخصوصی لازم است.
تمامی مواردی که در مجامع عمومی مورد بررسی قرار می گیرد اهمیت واحد ندارند و باید بین آن ها تفاوت قائل شد. مثلاَ تصمیماتی که برای عملیات عادی شرکت اتخاذ می شود با تصمیماتی که اصول شرکت را تغییر می دهد تفاوت دارد.
در مورد تصمیمات عادی صاحبان سهام تابع اکثریت مطلق هستند. ولی در مورد تصمیماتی که اصول و اساس شرکت را تغییر می دهد گرچه طبق مقررات قانون مدنی موافقت کلیه شرکاء لازم است، قانون تجارت در ماده 74 برای تصمیمات مربوط به امتداد مدت شرکت یا انحلال آن قبل از موعد و هر نوع تغییر در اساسنامه شرکت حد نصاب و اکثریت بیشتری را لازم دانسته است. ولی اساسنامه شرکت می تواند تصمیمات دیگری را منوط به حصول حد نصاب و اکثریت بیشتری کند یا اینکه حد نصاب و اکثریت پیش بینی شده در قانون را زیادتر نماید. به این جهت این موضوع باید در اساسنامه تصریح گردد. معمولاَ اساسنامه شرکت ها مجامع عمومی را به دو نوع تقسیم می کنند : مجامع عمومی عادی و مجامع عمومی فوق العاده و اختیارات و وظایف و طرز تشکیل و اتخاذ تصمیم را در هر یک از مجامع مزبور دقیقاَ معین می نمایند.
10- طرز ترتیب صورتجلسات سالیانه و رسیدگی به آن و همچنین اصولی که برای حساب منافع و تقسیم آن باید رعایت شود.
شرکت سهامی برای جلب نفع تشکیل شده و عملیات آن تجاری می باشد. بنابراین باید دارای دفاتر منظم بوده و در پایان هر سال ترازنامه و حساب سود و زیان خود را تنظیم کند. با توسعه امور دفترداری و حسابداری مخصوصاَ از لحاظ قوانین مالیاتی، شرکت ها امروزه مجبور به متابعت از بعضی اصول و روش های متداول می باشند. ولی اساسنامه می تواند روش و طرز دفترداری و حسابداری معینی را که مخالف قانون نباشد، پیش بینی کند و علاوه بر آن طرز تقسیم منافع و ذخایری که باید منظور گردد را تعیین نماید.
11- طریق تغییر اساسنامه
در زمان حیات شرکت ممکن است اساسنامه شرکت تغییرات و اصلاحاتی را ایجاب کند. چنانچه اساسنامه طرز تغییر آن را معین ننماید ممکن است چنین تعبیر شود که مجمع عمومی حق تغییر آن را ندارد. به هر حال چون تغییر اساسنامه در روابط شرکاء و طرز همکاری آنان و منظوری که از شرکت داشته اند تاثیر عمده دارد و اساس شرکت را تغییر می دهد، ماده 74 قانون تجارت تصویب تغییرات اساسنامه را منوط به مجمع عمومی کرده است که در اصطلاح حقوق تجارت ، مجمع عمومی فوق العاده نامیده می شود و حد نصاب و اکثریت زیادی پیش بینی کرده و در مواقعی که عده حاضران در مجمع عمومی در مرتبه اول به حد نصاب کافی نرسد طرز دعوت مجمع را برای نوبت های دوم و سوم تابع تشریفات مخصوصی نموده است.
همچنین بخوانید :
- تفاوت اساسنامه و شرکتنامه در چیست ؟
جهت مشاوره و اقدام به ثبت شرکت با ما تماس بگیرید.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :



اساسنامه مجموعه ای از مقررات حاکم بر روابط سهامداران، شرکاء و مدیران و بازرسان شرکت است که موسسان طرح آن را مطابق مقررات قانون تجارت تنظیم می کنند که پس از طی تشریفات قانونی و تصویب مجمع عمومی موسس ، کلیه صاحبان سهام ملزم به رعایت مفاد آن خواهند بود.

تهیه و تنظیم اساسنامه بسته به نظر و سلیقه موسسان شرکت است. برخی، اساسنامه های دقیق و مفصل را ترجیح می دهند و بعضی به اختصار برگزار می کنند. اما هر قدر اساسنامه دقیق تر باشد اداره شرکت و وظایف و اختیارات مجامع عمومی و مدیران و بازرسان واضح خواهد بود ، ولی چون پیش بینی کلیه نکات در اساسنامه غیرمقدور است در پایان کلیه اساسنامه ها ماده ای پیش بینی می شود که مقرر می دارد تمامی موضوعاتی که در اساسنامه پیش بینی نشده است، تابع مقررات قانون تجارت و قوانین مربوطه خواهد بود.
نکات یازدگاه ای که ذیلاَ گفته خواهد شد، اصولی است که طبق قانون باید در اساسنامه هر شرکت سهامی پیش بینی شود. به موجب ماده 82 قانون تجارت عدم رعایت این نکات باعث بطلان شرکت بوده و شرکت های سهامی که این نکات را رعایت نکنند از درجه اعتبار ساقط می باشند.

1- اسم و مرکز اصلی شرکت

نام شرکت سهامی معرف شخصیت حقوقی جدیدی است که به وجود می آید. به موجب تبصره ماده 4 لایحه ، " در شرکت های سهامی عام عبارت " شرکت سهامی عام " و در شرکت سهامی خاص عبارت " شرکت سهامی خاص " باید قبل از نام شرکت یا بعد از آن بدون فاصله با نام شرکت در کلیه اوراق و اطلاعیه ها و آگهی های شرکت به طور روشن و خوانا قید شود.
اشخاص حقوقی نیز باید دارای اقامتگاه مشخصی باشند. تعیین اقامتگاه در اساسنامه شرکت اجباری است.

2- موضوع شرکت

. موضوع فعالیت هر شرکت که در بند ۲ اساسنامه آن قید می گردد، نشان دهنده هویت و اهدافی است که آن شرکت برای آن منظور تشکیل شده است. شخص حقوقی فقط درباره موضوعاتی می تواند عمل کند که در موضوع شرکت تصریح شده باشد . قانون تجارت ایران موضوع شرکت های سهامی را محدود نکرده است و اصولاَ هر شرکتی می تواند در اساسنامه موضوع عملیات خود را به طور وسیع یا محدود تعیین کند .

3- مدت شرکت در صورتی که شرکت برای مدت معینی تشکیل شده باشد.

به موجب قانون تجارت ایران ، تعیین مدت شرکت در صورتی که شرکت برای مدت معینی تشکیل شده باشد لازم و ضروری است. در مواردی که شرکت برای مدت معینی تشکیل می گردد ، ممکن است با تصمیم مجمع عمومی فوق العاده شرکت مدت آن تمدید شود.
4- مقدار سرمایه شرکت و مقدار قیمت سهام
شرکت سهامی شرکت سرمایه است و اعتبار آن بسته به میزان سرمایه آنست. سرمایه شرکت ممکن است به صورت نقدی یا غیرنقدی تحویل شرکت شود و در صورت اخیر سرمایه غیرنقدی باید تقویم شود و میزان آن معلوم گردد. زیرا سرمایه شرکت چه به صورت نقدی و چه به صورت غیرنقدی به پول رایج کشور تعیین می گردد و در اساسنامه ذکر می شود.

 




همچنین سهم عبارتست از سندی که معرف یک قسمت از سرمایه شرکت است. هر سهم دارای قیمت اسمی است که روی آن ذکر می شود و اغلب اوقات قیمت اسمی با قیمت حقیقی سهم تفاوت دارد.
5- نوع سهام ( سهام با اسم یا بی اسم ) عده هر نوع از سهام و تعیین اینکه سهام با اسم یا بی اسم به چه شکل ممکن است به هم تبدیل شوند در صورتی که این تبدیل اساساَ پذیرفته شده باشد.
یکی از فواید بزرگ شرکت های سهامی اینست که سرمایه شرکت به سهام تقسیم می شود و سهام که به صورت اوراق بهادار صادر می شود به سهولت قابل نقل و انتقال و خرید و فروش می باشد.
شرکت های سهامی ممکن است دارای سهام مختلف باشد. قانون تجارت ایران در ماده 23 صراحتاَ دو نوع سهم را ذکر می کند. سهام با اسم و سهام بی اسم. ولی در ماده 35 مقرر می دارد که : هر شرکت سهامی می تواند به موجب رای مجمع عمومی ، سهام ممتازه ترتیب داده که نسبت به سایر سهام رجحان و مزایایی داشته باشد، ولی ایجاد این نوع سهام مشروط است به اینکه اساسنامه شرکت چنین اقدامی را تجویز کرده باشد.
به طور کلی سهام شرکت های سهامی را می توان به انواع ذیل تقسیم نمود :
سهم بانام و سهم بی نام – سهم در مقابل آورده نقدی و سهم در مقابل آورده غیرنقدی – سهم عادی و سهم ممتازه – سهم سرمایه و سهم انتفاعی و سهم موسس
تبدیل سهام از بانام به بی نام و بالعکس ، بعضاَ در اساسنامه پیش بینی می گردد، لکن این امر عموماَ در مجمع عمومی فوق العاده به تصویب می رسد.

6- برگ قرضه

شرکت های سهامی علاوه بر سهام ، برگ های قابل معامله دیگری نیز صادر می نمایند که برگ قرضه نامیده می شود. برگ قرضه عبارتست از برگ قابل معامله که در مقابل قرضه به مدت قابل ملاحظه صادر و به قطعات نسبتاَ کوچکی تقسیم شده است.
شکل و فرم برگ قرضه اغلب مانند سهام شرکت هاست . انتشار برگ قرضه در مواردی که شرکت موقتاَ احتیاج به سرمایه بیشتری دارد ، برای آن بسیار مفید است. زیرا با وجود آنکه انتشار برگ قرضه موجب هزینه ثابتی بابت پرداخت سود آن برای شرکت می گردد، ولی چون سهام جدید منتشر نمی شود منافع شرکت بین عده محدودتری تقسیم شده و در نتیجه به هر یک از صاحبان سهام مبلغ زیادتری سود تعلق خواهد گرفت.
7- عده سهامی که مدیران شرکت باید به صندوق شرکت بسپارند.
مدیران شرکت های سهامی باید از بین شرکاء انتخاب شوند.بنابراین مدیران شرکت باید صاحب سهم در شرکت باشند و برای آنکه احساس مسئولیت بیشتری نکنند و تضمینی به شرکت بسپارند، ماده 52 قانون تجارت مقرر می دارد : " مدیران باید یک عده سهامی را که به موجب اساسنامه مقرر است دارا باشند. این سهام برای تضمین خساراتی است که ممکن است از اعمال اداری مدیرها مشترکاَ یا منفرداَ به شرکت وارد شود. سهام مذکور با اسم بوده و قابل انتقال نیست و به وسیله مهری که روی آن ها زده می شود غیرقابل انتقال بودن آن ها معلوم و در صندوق شرکت ودیعه خواهد ماند " .
به طوری که ملاحظه می شود قانون تعداد سهامی را که مدیران باید در صندوق شرکت ودیعه گذارند ، معین نکرده است ، بنابراین لازم است این تعداد در اساسنامه شرکت تصریح شود.
8- مقررات راجع به دعوت مجمع عمومی و حق رای صاحبان سهام و طریقه شور و اخذ رای
در شرکت های سهامی صاحبان سهام که شرکاء شرکت هستند ، به طور انفرادی حق مداخله در امور شرکت را ندارند . ولی قانون پیش بینی نموده است که صاحبان سهام برای اعمال حقوق خود باید مجمع عمومی تشکیل بدهند و کلیه پیشنهادات هیات مدیره به تصویب مجمع عمومی برسد و بعدها نیز تصمیمات و عملیات آن ها به وسیله ترازنامه شرکت به تایید آن ها برسد.
در مواقع عادی که اختلافاتی بین صاحبان سهام و هیئت ها وجود ندارد، قانون طرز دعوت و تعیین اکثریت و طریقه شور و اخذ رای را به اختیار شرکت گذاشته و در بعضی مواقع نیز مقرراتی پیش بینی نموده است که به عنوان حداقل شرایط باید در نظر گرفت. بنابراین لازم است اساسنامه شرکت راجع به این موضوعات پیش بینی های لازم را بکند تا بعداَ اختلافی بین صاحبان سهام رخ ندهد.
9- مطالبی که برای قطع آن در مجمع عمومی اکثریت مخصوصی لازم است.
تمامی مواردی که در مجامع عمومی مورد بررسی قرار می گیرد اهمیت واحد ندارند و باید بین آن ها تفاوت قائل شد. مثلاَ تصمیماتی که برای عملیات عادی شرکت اتخاذ می شود با تصمیماتی که اصول شرکت را تغییر می دهد تفاوت دارد.
در مورد تصمیمات عادی صاحبان سهام تابع اکثریت مطلق هستند. ولی در مورد تصمیماتی که اصول و اساس شرکت را تغییر می دهد گرچه طبق مقررات قانون مدنی موافقت کلیه شرکاء لازم است، قانون تجارت در ماده 74 برای تصمیمات مربوط به امتداد مدت شرکت یا انحلال آن قبل از موعد و هر نوع تغییر در اساسنامه شرکت حد نصاب و اکثریت بیشتری را لازم دانسته است. ولی اساسنامه شرکت می تواند تصمیمات دیگری را منوط به حصول حد نصاب و اکثریت بیشتری کند یا اینکه حد نصاب و اکثریت پیش بینی شده در قانون را زیادتر نماید. به این جهت این موضوع باید در اساسنامه تصریح گردد. معمولاَ اساسنامه شرکت ها مجامع عمومی را به دو نوع تقسیم می کنند : مجامع عمومی عادی و مجامع عمومی فوق العاده و اختیارات و وظایف و طرز تشکیل و اتخاذ تصمیم را در هر یک از مجامع مزبور دقیقاَ معین می نمایند.
10- طرز ترتیب صورتجلسات سالیانه و رسیدگی به آن و همچنین اصولی که برای حساب منافع و تقسیم آن باید رعایت شود.
شرکت سهامی برای جلب نفع تشکیل شده و عملیات آن تجاری می باشد. بنابراین باید دارای دفاتر منظم بوده و در پایان هر سال ترازنامه و حساب سود و زیان خود را تنظیم کند. با توسعه امور دفترداری و حسابداری مخصوصاَ از لحاظ قوانین مالیاتی، شرکت ها امروزه مجبور به متابعت از بعضی اصول و روش های متداول می باشند. ولی اساسنامه می تواند روش و طرز دفترداری و حسابداری معینی را که مخالف قانون نباشد، پیش بینی کند و علاوه بر آن طرز تقسیم منافع و ذخایری که باید منظور گردد را تعیین نماید.
11- طریق تغییر اساسنامه
در زمان حیات شرکت ممکن است اساسنامه شرکت تغییرات و اصلاحاتی را ایجاب کند. چنانچه اساسنامه طرز تغییر آن را معین ننماید ممکن است چنین تعبیر شود که مجمع عمومی حق تغییر آن را ندارد. به هر حال چون تغییر اساسنامه در روابط شرکاء و طرز همکاری آنان و منظوری که از شرکت داشته اند تاثیر عمده دارد و اساس شرکت را تغییر می دهد، ماده 74 قانون تجارت تصویب تغییرات اساسنامه را منوط به مجمع عمومی کرده است که در اصطلاح حقوق تجارت ، مجمع عمومی فوق العاده نامیده می شود و حد نصاب و اکثریت زیادی پیش بینی کرده و در مواقعی که عده حاضران در مجمع عمومی در مرتبه اول به حد نصاب کافی نرسد طرز دعوت مجمع را برای نوبت های دوم و سوم تابع تشریفات مخصوصی نموده است.
همچنین بخوانید :
- تفاوت اساسنامه و شرکتنامه در چیست ؟
جهت مشاوره و اقدام به ثبت شرکت با ما تماس بگیرید.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :



 
علایم تجاری برای معرفی و جهت تمییز و تشخیص همه انواع محصولات و کالاهایی که وسیله تاجر یا یک کارخانه عرضه یا تهیه می شود مورد استفاده قرار می گیرد . از جهت اقتصادی و بازاریابی علامت صنعتی و تجاری جایگاه ویژه ای دارد . با توجه به همین علایم است که خریداران و مصرف کنندگان کالای مورد نظر خود را انتخاب می نمایند.
نظر به اهمیت بسزای علائم تجاری، مارک ها و علائم تجاری ثبت شده ، از طریق قوانین داخلی کشورها مورد حمایت کامل قرار می گیرند تا مورد تقلید و تجاوز در تولید محصولات مشابه قرار نگیرند و از آن ها سوء استفاده نشود. البته دارندگان علائم تجاری این نکته را باید در نظر داشته باشند که ثبت علائم تجاری تاریخ انقضا دارد. ذیلاَ به بررسی بیشتر این موضوع می پردازیم. شایان ذکر است خوانندگان محترم علاوه بر مطالعه این نوشتار می توانند به مقالات ذیل نیز مراجعه نمایند :

- تمدید ثبت علامت تجاری
- مدت اعتبار برند و علامت تجاری ثبت شده
- هزینه ثبت برند

• مدت اعتبار علامت تجاری و تمدید ثبت آن
علامتی که در دفتر ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی ثبت می شود از تاریخ تسلیم اظهارنامه مورد حمایت است و مدت اعتبار علامت ثبت شده ده سال است اما صاحب علامت یا قائم مقام یا نماینده قانونی او می تواند تا شش ماه پس از انقضای مدت اعتبار آن هر ده سال یکبار تجدید ثبت نماید در این صورت حق استعمال انحصاری ده سال با صاحب علامت خواهد بود و به همین طریق هم با تجدید ثبت حق مزبور برای ده سال دیگر تضمین می شود . تقاضای تجدید ثبت علامت باید در دو نسخه تنظیم و به امضای صاحب علامت یا قائم مقام یا نماینده قانونی او برسد و نمونه علامت در روی آن الصاق شود.
تمدید ثبت علامت تجاری دنباله ثبت اصلی در دفتر ثبت می شود و گواهی نامه تمدید ثبت صادر و تسلیم مالک علامت یا نماینده قانونی وی می شود. گواهی نامه تمدید ثبت شامل مندرجات گواهی نامه اصلی با انجام تغییرات لازم و نیز مدت اعتبار و تاریخ انقضای آن خواهد بود.
در زمان تمدید تقاضای علامت تجاری مالک آن می تواند تقاضای کاهش طبقه محصول خود را داشته باشد. هر گاه در موقع تجدید ثبت، تغییری در علامت داده شود مقررات مربوط به تغییرات از هر حیث باید کاملاَ رعایت گردد. در واقع، هر گونه تغییر در علامت و مارک ثبت شده و یا توسعه و گسترش لیست تولیدات ، اعم از صنعتی و کشاورزی یا افزایش موضوعات خدماتی و افزودن طبقه یا طبقات کالا با درخواست جدید انجام پذیر است که نیاز به بررسی های لازم نیز دارد.
تجدید ثبت در صورتی که تغییری در علامت داده نشده باشد محتاج به آگهی نیست هر گاه مدت اعتبار علامت منقضی شده باشد ثبت آن از طرف صاحب علامت یا دیگران تابع کلیه مقررات و تشریفات مربوط به ثبت علایم خواهد بود. اشخاص ذینفع می توانند در ظرف سی روز از تاریخ نشر آگهی مربوط اعتراض خود را تسلیم نمایند.

برای تمدید علامت تجاری مدارک زیر مورد نیاز است :
برای اشخاص حقوقی :
- ارائه روزنامه آخرین تغییرات اعضای هیئت مدیره ( دارندگان حق امضا )
- تصویر شناسنامه و کارت ملی دارندگان حق امضا
- ارائه اصل یا تصویر تصدیق ثبت شده
- مهر و امضاء وکالتنامه
برای اشخاص حقیقی :
- تصویر شناسنامه و کارت ملی مالک علامت
- ارائه اصل یا تصویر تصدیق ثبت شده در دو نسخه
- مهر و امضاء وکالتنامه

مراحل تمدید ثبت علامت تجاری به قرار ذیل است :
- مراجعه به پایگاه اینترنتی مالکیت صنعتی
- انتخاب گزینه ثبت انواع درخواست ( رفع نقص، پرداخت حق الثبت ، تمدید ، انتقال و ... )
- درج شماره اظهارنامه و رمز
- انتخاب موضوع تقاضا ( درخواست تمدید )
- وارد نمودن متن درخواست و ثبت اطلاعات خواسته شده
- افزودن ضمایم اجباری
- بازبینی اطلاعات و تایید اطلاعات
- پرداخت هزینه و اخذ شماره مکانیزه
- بررسی تقاضا توسط کارشناس مربوطه ( چنانچه در اطلاعات وارد شده ایراد و نقصی وجود نداشته باشد ، از شما دعوت می شود تا به همراه اصل مدارک به صورت حضوری به اداره مراجعه نمایید ) .
- صدور گواهی نامه تمدید علامت تجاری و تسلیم آن به متقاضی

• هزینه تمدید ثبت علامت تجاری
برای تمدید تقاضای علامت تجاری ابتدا باید هزینه آن پرداخت گردد. هزینه تمدید علامت تجاری دقیقاَ مانند ثبت علامت تجاری جدید می باشد با این تفاوت که هزینه چاپ روزنامه رسمی از آن کم می شود چون همان طور که گفتیم ، برای تمدید نیازی به آگهی روزنامه نیست و هر آنچه که 10 سال گذشته به ثبت رسیده عیناَ برای 10 سال آینده به تمدید خواهد رسید.
از همراهیتان سپاسگزاریم.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




( کل صفحات : 4 )    1   2   3   4   
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : سامان حسنی
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

                    
 
 
 
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو